Γράφει : O Γιώργος Γκορέζης

e-mail : ggorezis@yahoo.gr

web  :  ggore.wordpress.com

Στις 22-1-2012 έγινε με κάθε λαμπρότητα η κοπή πίτας της ΕΑΑΣ Ιωαννίνων στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Ιωαννίνων.

Την τελετή τίμησαν με την παρουσία τους ο βουλευτής Ιωαννίνων Καλογιάνης Σταύρος, ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Καχριμάνης Αλέξανδρος, ο Δήμαρχος Ιωαννίνων Φίλιος Φίλιππος, ο Διοικητής VIIIης Μεραρχίας Γκύζας Σπυρίδων, ο τ. Υπουργός Φούσας Αντώνιος, εκπρόσωποι των δικαστικών και εκκλησιαστικών αρχών και πολύς κόσμος. Την όλη εκδήλωση λάμπρυνε το Λύκειο Ελληνίδων Ιωαννίνων με το Σαρακατσάνικο και Ποντιακό χορευτικό του συγκρότημα.

Ο πρόεδρος της ΕΑΑΣ Ιωαννίνων Υπτγος ε.α. Γεώργιος Γκορέζης, με την ευκαιρία της τελετής αυτής αναφέρθηκε στην επικαιρότητα, και τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής :              

«Η χώρα μας αυτή την εποχή περνάει δύσκολες ημέρες, και περίοδο προσαρμογής σε περιβάλλον παγκοσμιοποίησης, που άρχισε με την πτώση του τείχους του Βερολίνου και έφερε στη χώρα μας ιδεολογικές και πολιτικές επιρροές . Πολλές από αυτές τις επιρροές είναι διαλυτικές για τη κοινωνία μας. Για παράδειγμα θα αναφερθούν τα συνθήματα για πολυπολιτισμική κοινωνία. Πολλοί δεν καταλαβαίνουμε για το συμφέρον τίνος η κοινωνία μας, που είναι κατά 98% ομοιογενής, πρέπει να γίνει πολυπολιτισμική.

Αλλά το χειρότερο είναι η ταύτιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Παγκοσμιοποίηση, πράγμα που υπονομεύει ευθέως την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συνέπεια είναι να έχει ανασταλεί οποιαδήποτε σύγκλιση μεταξύ των κρατών μελών, και να υπάρχει μεγάλη ανισορροπία μεταξύ του πλούσιου Βορρά και του φτωχού Νότου. Η Γερμανία και οι λοιπές χώρες του Βορρά, έχουν περισσότερο πρόσβαση σε τρίτες χώρες του κόσμου για επενδύσεις και εμπόριο, κι η κατάσταση στα ισοζύγια των χωρών του Νότου χρόνο με το χρόνο χειροτερεύει. Πριν από λίγα χρόνια μιλούσαμε για σύγκλιση μισθών και άνοδο του βιοτικού τους επιπέδου και σήμερα μιλάμε για μέτρα ανταγωνιστικής οικονομίας που εξαθλιώνουν τους πολίτες.

 Δεν είναι λοιπόν τυχαία η θεαματική επιδείνωση της χώρας μας, όπως τη ζούμε σήμερα. Βεβαίως το 50% των προβλημάτων μας προέρχεται από το εσωτερικό. Γνωρίζουμε τη κομματοκρατία και το πελατειακό κράτος, που λειτούργησαν όπως λειτούργησαν. Αλλά πέραν από την οικονομία μας που καταβαραθρώθηκε, το πιο θλιβερό είναι ότι από την δεκαετία του 90 και εντεύθεν οι ηγεσίες της χώρας μας παρασύρθηκαν και ιδεολογικά, είτε υπέρ μιας υπερεθνικής Ευρώπης που θα κατέλυε τις πατρίδες, είτε στη συνέχεια από τα προστάγματα της παγκοσμιοποίησης, και τα αποτελέσματα τα είδαμε με τις επιπολαιότητες στο περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.

 Η χώρα μας για να μπορέσει να επιβιώσει, καλείται σήμερα να αντιμετωπίσει τα εξής κύρια μέτωπα:

Πρώτα το οικονομικό μέτωπο της βαθειάς κρίσης, που μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη λειτουργία του κράτους μακράν από τις πελατειακές σχέσεις. Έπειτα το πρόβλημα με το ευρώ, που επιβάλλει διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία μας για να είναι ανταγωνιστική, όπως και μείωση των δαπανών μας, ώστε να ξοδεύουμε μόνο όσα παράγουμε για να μην έχουμε ελλείμματα. Αλλά το πιο σοβαρό από όλα είναι ότι χρειαζόμαστε σήμερα μια πραγματικά εθνική στρατηγική για να αντιμετωπίσουμε τα εθνικά μας προβλήματα που είναι πολλά, Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη, Τουρκία, Σκόπια, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, για τα οποία, με την ευκαιρία της κρίσης, κάποιοι θέλουν  να επιβάλλουν τις λύσεις που επιδιώκουν. Με την επικράτηση της παγκοσμιοποίησης επιχειρείται στη περιοχή μας μια γεωπολιτική αναδιάρθρωση, που έχει σκοπό να καταστήσει σταθερή και μακροχρόνια την Αμερικανική επιρροή στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, και αυτό μπορεί να δημιουργήσει αντιδράσεις.

Η Πατρίδα μας δοκιμάζεται και μαζί της δοκιμαζόμαστε και εμείς, σε όποια θέση και αν βρισκόμαστε. Η προοπτική μας ως Έθνος μπορεί να διασφαλισθεί μόνο με τη συνοχή και την συστράτευση όλων μας, σε μια συλλογική προσπάθεια για την εθνική ανόρθωση.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις από τη πλευρά τους επιτελούν κάτι το πραγματικά δύσκολο, όσο και αναγκαίο. Σε μια εποχή έντονης κοινωνικής και οικονομικής ρευστότητας, οι Ένοπλες Δυνάμεις, με προσήλωση και αφοσίωση στο εθνικό τους καθήκον, διασφαλίζουν την ακεραιότητα και την ανεξαρτησία της χώρας και δίνουν τη δυνατότητα στον κάθε Έλληνα ξεχωριστά, να ατενίζει με περισσότερη αισιοδοξία το μέλλον. Αλλά οι Ένοπλες Δυνάμεις, εκτός του κύριου επιχειρησιακού έργου τους, προσφέρουν επιπλέον και κοινωνικό έργο, μέσα από τη στήριξη προγραμμάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τη συνδρομή σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, και γενικά εκεί που τους ζητείται να συνδράμουν, επειδή άλλοι μηχανισμοί αδυνατούσαν ή δήλωναν αναρμοδιότητα.  Παρ’ όλα αυτά δεν παύει η βασική αποστολή των ενόπλων δυνάμεων να είναι ο πόλεμος, και όπως εύστοχα γράφηκε πρόσφατα στον τύπο « το ενδεχόμενο να αγκαλιάσεις τον Χάροντα διαφοροποιεί τα πράγματα από την υπηρεσία στο ΙΚΑ, και αλλαχού. Όλοι αυτοί άξιοι τιμής, αλλά οι πολεμιστές πρώτοι τη τάξει».

Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας αντιμετωπίζουν κι αυτές πολλά προβλήματα. Οι κυβερνήσεις μας μέχρι τώρα, αντί να ενδυναμώσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις που συμβάλλουν στην δυναμική εξωτερική πολιτική και στην αποτροπή του επιβουλέα, καλλιέργησαν την φυγοστρατία, που επενεργεί διαλυτικά για το στρατό μας.

Εμείς οι ε.α. αξιωματικοί, όπως συμβαίνει σ’ όλο τον κόσμο, είμαστε σε μια κατάσταση που δεν μας αποξενώνει από τους εν ενεργεία συναδέλφους, γι’ αυτό άλλωστε και αποκαλούμεθα ε.α. και όχι πρώην. Και εδώ η πολιτεία έβαλε το χεράκι της αρνητικά, « για να αποκόψει τον ομφάλιο λώρο με τους εν ενεργεία», όπως ελέχθη από επίσημα χείλη, για να μην αναφερθώ σε πολλές άλλες ενέργειες με τις οποίες προσπάθησε να μας απαξιώσει, να καταρρακώσει το ηθικό μας και να δοκιμάσει τις αντοχές μας. Όλα αυτά όμως δεν είχαν αποτέλεσμα. Η ιστορία έχει καταγράψει την πίστη του Έλληνα στρατιωτικού σε στέρεα ιδανικά και αξίες, οι οποίες στο τόπο και στο χρόνο που χρειάζεται τον εμψυχώνουν, τον συσπειρώνουν, τον ενδυναμώνουν και τον βοηθούν να ξεπεραστούν τα όποια κωλύματα και εμπόδια, από όπου και εάν προέρχονται.

Με τον ίδιο τρόπο και η πατρίδα μας θα ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες βιώνει αυτή τη περίοδο. Ο θεός της Ελλάδος είναι μεγάλος. Και δίνει στη χώρα μας τη δύναμη να παρακολουθεί πάντα τα μεγάλα ραντεβού της ιστορίας, και τους μεγάλους μετασχηματισμούς που συντελούνται στην ομάδα των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Όπως έγραψε ο Καθηγητής Ιωάννης Βούλγαρης : «Η Ελλάδα ταξιδεύει με το καλύτερο τρένο που υπάρχει στον κόσμο, αλλά πάντα είναι επιβάτης του τελευταίου βαγονιού, που φτάνει καθυστερημένα, και ανεβαίνει την τελευταία στιγμή».-

Ομιλητής :  Υπτγος ε.α. Γεώργιος Γκορέζης*

e-mail :  ggorezis@yahoo.gr

Web   : ggore.wordpress.com        

Σεβασμιότατε, Αγωνιστές-αγωνίστριες της «Μάχης της Κονίτσης», κύριε τ. βουλευτά, Κύριοι εκπρόσωποι πολιτικών αρχών και τοπικής αυτοδιοίκησης,Κύριοι εκπρόσωποι εθνικών οργανώσεων και συλλόγων, κυρίες και κύριοι.

Η Επέτειος της «Μάχης της Κονίτσης» μας συγκέντρωσε και εφέτως στην ακριτική μας πόλη , για να αποτίσουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης σ΄ εκείνους, που με την θυσία τους κράτησαν τον τόπο τούτο αλλά και όλη την Ελλάδα ελεύθερη. Και πρέπει να διακηρύξουμε σε κάθε κατεύθυνση ότι την εκδήλωση αυτή την κάνουμε όχι σαν «γιορτή μίσους», όπως την αποκαλούν κάποιοι, αλλά για να δείξουμε σε όλους, και κυρίως στη νέα γενιά, ότι εμείς τιμούμε αυτούς που έπεσαν «για του χριστού τη πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία». Τιμούμε όλους εκείνους, που ο καθένας από τη δική του σκοπιά, συνέβαλαν στο να νικήσει η αλήθεια, στον ανελέητο εκείνο αγώνα του μαρξιστικού ολοκληρωτισμού, που ήθελε δια της βίας να επιβληθεί.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν την απελευθέρωση της πατρίδας μας από την τριπλή κατοχή Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων τον Οκτώβριο του 1944 ήταν δραματικά για τη χώρα μας. Το ΚΚΕ, κόμμα «του εγκλήματος και της προδοσίας» όπως το αποκαλούσε ο Γεώργιος Παπανδρέου, είχε οργανώσει την κατάκτηση της εξουσίας σε τρείς γύρους. Ο πρώτος γύρος ήταν η συγκρότηση του ΕΑΜ στην κατοχή, η οργάνωση του κομμουνιστικού στρατού του ΕΛΑΣ και η διάλυση των εθνικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής. Ο δεύτερος γύρος ήταν το αιματηρό κίνημα του Δεκεμβρίου 1944. Μετά την καταστολή του κινήματος και τη συμφωνία της Βάρκιζας ( 12 Φεβ 1945 ) η Σοβιετική Ένωση και το ΚΚΕ οργάνωσαν την κατάκτηση της Ελλάδος με τα όπλα. Ήταν ο τρίτος γύρος.

Το ΚΚΕ, καίτοι με απατηλό ελιγμό φάνηκε να αποδέχεται τη συμφωνία της Βάρκιζας, ύπουλα και συνωμοτικά άρχισε με την υπογραφή της συμφωνίας να προετοιμάζεται για τον τρίτο γύρο. Απέκρυψε τον οπλισμό, ανασυγκρότησε τους συνωμοτικούς πυρήνες στις πόλεις και τα χωριά, και επιδόθηκε σε δολιοφθορές, δολοφονίες εθνικών αγωνιστών και επιθέσεις εναντίον απομονωμένων τμημάτων της Χωροφυλακής και του Στρατού, που μόλις τότε είχε αρχίσει να ανασυγκροτείται. Συγχρόνως, παρέμεναν διεσπαρμένες σε όλες τις ορεινές περιοχές ένοπλες ομάδες από σκληρά στελέχη του ΕΛΑΣ, που προετοίμαζαν το έδαφος για την υποδοχή 8.000 φυγόδικων εγκληματιών , που είχαν εγκατασταθεί στο Μπούλκες, κοντά στα ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα, και εκπαιδεύονταν εντατικά για να αποτελέσουν τα στελέχη του λεγόμενου «Δημοκρατικού» Στρατού.

Την 25^η Δεκεμβρίου 1947 πολυάριθμες κομμουνιστικές δυνάμεις επιτίθενται εναντίον της πόλης της Κονίτσης, με την βεβαιότητα ότι θα την καταλάβουν, ώστε να έχουν την έδρα για την ψευτοκυβέρνηση τους, πράγμα που θα είχε και σημαντικό ψυχολογικό αντίκτυπο τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Συγχρόνως ο Ρ/Φ σταθμός του «Δημοκρατικού Στρατού» ανήγγειλε ότι σχηματίσθηκε «κυβέρνηση της ελεύθερης Ελλάδας», με την εξής σύνθεση :

Στρατηγός Μάρκος, πρόεδρος της κυβερνήσεως και υπουργός στρατιωτικών, Γιάννης Ιωαννίδης αντιπρόεδρος και υπουργός εσωτερικών, Πέτρος Ρούσος υπουργός εξωτερικών, Μιλτιάδης Πορφυρογένης υπουργός δικαιοσύνης, Φάνης Μπαρτζώκας υπουργός οικονομικών, Λεων. Στρίγγος υπουργός γεωργίας, Δημ. Βλαντάς υπουργός συγκοινωνιών, και Ν. Κόκκαλης υπουργός υγιεινής και προσωρινά παιδείας.

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Θεμ. Σοφούλης σε συνομιλία του με τους δημοσιογράφους επιβεβαίωσε τον σχηματισμό «κυβέρνησης του βουνού» και διετύπωσε τη γνώμη ότι επιβάλλεται η διάλυση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ και η σύλληψη όλων των επικινδύνων για την ασφάλεια στοιχείων.

Τα ξημερώματα των Χριστουγέννων του 1947 εκδηλώνονται τα πρώτα πυρά των κομμουνιστικών δυνάμεων εναντίον των ανδρών της 75^ης Ταξιαρχίας που είχαν αναλάβει την ασφάλεια της πόλεως της Κόνιτσας. Τη πρώτη επίθεση δέχθηκε το δεξιό της διατάξεως του 582 ΤΠ στο Προφ. Ηλία και Άγιο Αθανάσιο.

Η διάταξη και τα σχέδια των αντιπάλων δυνάμεων έχουν ως εξής :

Κομμουνιστικές Δυνάμεις

α. 32^α Ταξιαρχία Σοφιανού ( 4 Τάγματα + Πυροβολαρχία Ορειβατικού Πυροβολικού ) στη περιοχή Πεκλάρι-Νικάνορα.

β. 16^η Ταξιαρχία Παλαιολόγου ( 3 Τάγματα + Πυροβολαρχία Ορειβατικού Πυροβολικού ) στη περιοχή Μπουραζάνι Λυκόμορο.

γ. 38^η Ταξιαρχία Αγράφων ( 3 Τάγματα ) στη περιοχή Ζαγορίων.

δ. Μια Διλοχία δολιοφθορέων στη περιοχή Πωγωνίου, με εντολή να υπονομεύσει και καταστρέψει το δρομολόγιο Καλπάκι-Μπουραζάνι-Κόνιτσα.

ε. 27^η Ταξιαρχία Υψηλάντη ( 3 Τάγματα ) στη περιοχή Ανατ. Μουργκάνας.

ζ. 15^η Ταξιαρχία Χειμάρου ( 4  Τάγματα ) στη περιοχή Μουργκάνας-Ταβέρας-Βελούνας.

Το Σχέδιο ενεργείας ήταν :

α. Με τις δύο Ταξιαρχίες ( 32^α-16^η ) επίθεση στον τομέα πόλης-γέφυρα Μουραζάνι και στη συνέχεια προώθηση ελαφρών τμημάτων για την αντιμετώπιση κίνησης εχθρικών τμημάτων από Καλπάκι προς Μπουραζάνι.

β. Ενέργεια 38^ης Ταξιαρχίας Ζαγορίων για κάλυψη της επιχείρησης από τυχόν κινήσεις των αντιπάλων από Καλπάκι προς Μπουραζάνι και από Γκραμπάλα προς Μεσοβούνι και Ανατολικά.

Εθνικός Στρατός

α. 75^η Ταξιαρχία ( 2 Τάγματα Πεζικού + Λόχος ΜΑΥ + Ουλαμός Πεδινού Πυροβολικού-2 Πυροβόλα ) με διοικητή τον Συνταγματάρχη Δόβα Κων-νο και με διάταξη :

(1) To 584 Τάγμα Πεζ. ( Δκτής Αντισυνταγματάρχης Παλαντάς Γ. ) αμυντικά στα υψ. Ιτιάς-Πλάκας-Προφ. Ηλίας ( Διασταύρωση προς Αμάραντο ).

(2) Το 582 Τάγμα Πεζ. ( Δκτής ο Ταγματάρχης Περίδης Γ. ) είχε την ευθύνη αμύνης της κωμοπόλεως. Τρείς Λόχοι ήταν εγκατεστημένοι αμυντικά στα αμέσως Βορείως και Ανατολικά της πόλεως υψώματα, της οποίας τη Δυτική πλευρά κάλυπτε στη Κάτω Κόνιτσα Λόχος ΜΑΥ.

β. 76^η Ταξιαρχία στα Δολιανά, με :

(1) Το 581 Τάγμα Πεζικού στη Καστάνιανη, υπό μετακίνηση προς Καλπάκι.

(2) Το 24^ο Τάγμα Χωροφυλακής στους Αγίους Καλπάκι, υπό μετακίνηση προς Ιωάννινα, όπου μέχρι 31 Δεκ. θα διελύετο.

(3) Το 18^ο Τάγμα Εθνοφρουράς στη περιοχή Ζίτσας-Καλπακίου.

(4) Το 17^ο Τάγμα Εθνοφρουράς στη περιοχή Ασπραγγέλων.

γ. 74^η Ταξιαρχία (2 Τάγματα Πεζικού ) στη περιοχή Μπαλντούμας-Γρεβενίτι.

δ. 43^η Ταξιαρχία (2 Τάγματα Πεζικού) στη περιοχή Μετσόβου.

Η διεξαγωγή των επιχειρήσεων :

1^η ημέρα επιθέσεως 25 Δεκ .

Την 0700ω της ημέρας των Χριστουγέννων εκδηλώνεται η κύρια προσπάθεια της επιθέσεως των κομμουνιστικών δυνάμεων κατά του 584 Τ.Πεζικού. Την 0740 ω εκδηλώνεται επίθεση κατά της Φρουράς Μπουραζάνι  ( βλέπε σχεδιάγραμμα ). Η επίθεση εναντίον του 584 Τ. Πεζικού εκδηλώθηκε από την 32^α Ταξιαρχία μετά από ισχυρή προπαρασκευή Πυροβολικού και όλμων. Το βάρος της επιθέσεως το δέχθηκε ο 2^ος Λόχος στο Προφ. Ηλία Εξοχής και Υψ. Τσούρνικο. Την 1130 ω ο 2^ος Λόχος αποδεκατισμένος από την ισχυρή επίθεση συπτύχθηκε στο υψ. Ιτιά.

Η επίθεση στη Φρουρά Μπουραζάνι (Λόχος 582 Τ. Π. + Διμοιρία ΜΑΥ) από την Ταξιαρχία Παλαιολόγου ήταν επίσης σφοδρή και αιφνιδιαστική. Ο Δκτής του Λόχου Βήττος Θεόδωρος φονεύεται και οι άνδρες διέφυγαν προς Βασιλικό-Δολιανά. Την 0915 οι Κομμουνιστές κατέλαβαν τη γέφυρα και προωθηθέντες στα υψ. Πελκάνια-Βίγλα αποκόπτουν την επικοινωνία της Κόνιτσας με τα Ιωάννινα.  

Η 75^η Ταξιαρχία περιορίστηκε, λόγω ελλείψεως εφεδρειών, σε σθεναρή άμυνα επί των θέσεων της. Το ένα εκ των δύο πυροβόλων του ουλαμού πυροβολικού αχρηστεύθηκε, ενώ το άλλο εσίγησε κι αυτό λόγω έλλειψης πυρομαχικών. Την 12.30 ω. τραυματίζεται σοβαρά ο Δκτής της Ταξιαρχίας Σχης Δόβας Κωνσταντίνος από ανατίναξη νάρκης. Την Διοίκηση της Ταξιαρχίας αναλαμβάνει ο Δκτής 584 Τ. Πεζικού Αντισυνταγματάρχης Παλλαντάς Γ.

2^η ημέρα επιθέσεως, 26 Δεκ.

Την 26 Δεκ. τα 581-527 Τ. Πεζικού και το 24^ο Τάγμα Χωροφυλακής κινούνται από περιοχή Καλπακίου προς Μαυροβούνι-Βίγλα, όπου αντιμετωπίζουν τις Ταξιαρχίες 16^η Παλαιολόγου και 38^η Αγράφων. Τη νύκτα οι κομμουνιστές κατέλαβαν τις πρώτες κατοικίες στη Κάτω Κόνιτσα, και χρειάσθηκε αντεπίθεση τμήματος του 582 Τ. Πεζικού για να τους εκδιώξει.

3^η ημέρα επιθέσεως, 27 Δεκ.

Το βράδυ δύναμις 200 κομμουνιστών κατόρθωσε να διεισδύσει στη Κάτω Κόνιτσα. Οι εφεδρικές δυνάμεις της 75^ης Ταξιαρχίας αντεπετέθησαν και ανέκοψαν τη προώθηση τους.

Οι δυνάμεις ενισχύσεως, 581 Τ. Πεζικού και 24^ο Τάγμα Χωροφυλακής δέχονται ισχυρές επιθέσεις από Ταξιαρχίες Παλαιολόγου και Ζαγορίων για να μη προωθηθούν. Συγχρόνως άλλες ενισχύσεις, η 43^η Ταξιαρχία και τμήματα της 41^ης Ταξιαρχίας προωθούνται προς Καλπάκι προς ενίσχυση του581 Τ. Πεζικού και κατάληψη της Βίγλας. Παράλληλα η 76^η Ταξιαρχία επιτίθεται από αριστερά στη κατεύθυνση Τσούκα-Κούκος-Βασιλικό.

4^η ημέρα επιθέσεως, 28 Δεκ.

Η 75^η Ταξιαρχία εξεδίωξε τους κομμουνιστικές δυνάμεις από Κάτω Κόνιτσα. Αλλά η 32^η Ταξιαχία των κομμουνιστών εξαπέλυσε σφοδρότατες επιθέσεις και κατόρθωσε να καταλάβει το αντέρεισμα Μακροβούνι, στα ΒΔ της Κονίτσης. Οι ενισχύσεις των εθνικών δυνάμεων κατόρθωσαν να προωθηθούν στη γραμμή Άνω Ραβένια-Μεσοβούνι-Γκραμπάλα.

5^η ημέρα επιθέσεως, 29^η Δεκ.

Συνεχίζεται ο αγώνας και η εκκαθάριση της πόλεως από διεισδύσασες κομμουνιστικές ομάδες. Τη νύχτα 29^ης προς 30^η Δεκ. η Γ΄Μοίρα Καταδρομών από Άνω Ραβένια διείσδυσε μεταξύ των γραμμών και κατέλαβε υψώματα στα νώτα της εχθρικής διατάξεως.

6^η ημέρα, 30^η Δεκ.

Μετά την επιτυχία της Γ΄ Μοίρας τμήματα ενισχύσεως κινούνται προς Γέφυρα Μπουραζάνι και Γέφυρα Βοϊδομάτι.

7^η ημέρα, 31^η Δεκ.

Λαμβάνουν χώρα σφοδρές επιθέσεις εναντίον των υψ.  Προφ. Ηλίας και Αγ. Αθανάσιος. Όλες οι επιθέσεις αποκρούστηκαν επιτυχώς. Τις βραδινές ώρες εισέρχονται στη Κόνιτσα τμήματα της 43^ης Ταξιαρχίας ( Δκτής ταξίαρχος Καρδάρας ), μαζί με τη Γ΄ Μοίρα Καταδρομών και Λόχο του 24^ου Τάγματος Χωροφυλακής.

Ημέρα της πρωτοχρονιάς και μέχρι την εορτή των Θεοφανείων.

Διεξάγεται αγώνας για την εκκαθάριση της περιοχής Κονίτσης, που έληξε την 6^η Ιαν. με πλήρη νίκη των εθνικών δυνάμεων.

Θα πρέπει εδώ να τονισθεί η συμβολή στον αγώνα των ηρωικών κατοίκων της Κόνιτσας, οι οποίοι με απαράμιλλο θάρρος, πίστη, καρτερία και υψηλό πατριωτισμό έγιναν βοηθοί και συμπολεμιστές των στρατιωτών μας. Για τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των κατοίκων της η Κόνιτσα τιμήθηκε με τον πολεμικό σταυρό Α΄ Τάξεως.

            Σήμερα πολλαπλασιάζονται οι εις βάρος της πατρίδος μας προκλήσεις. Η Β. Ήπειρος συνεχίζει να στενάζει υπό τον ξενικό ζυγό, ανύπαρκτες μειονότητες, η αλβανική, η σλαβομακεδονική, κ.ά. εφευρίσκονται για λογαριασμό τρίτων, εθνικά μας εδάφη διεκδικούνται, ο εθνικός μας χώρος παραβιάζεται καθημερινά, νέες ύπουλες ιδέες περί πολυπολιτισμικότητας απειλούν την εθνική μας συνείδηση και την ομογένεια του πληθυσμού μας. Κοσμοπολίτικα σχέδια επιδιώκουν ανενόχλητα να σβήσουν την ιστορική μας μνήμη και  την εθνική μας υπερηφάνεια. Η εθνική μας κυριαρχία και η ιστορική μας υπόσταση στο Αιγαίο, την Κύπρο και τη Θράκη απειλούνται. Η Τουρκία διατηρεί για 37 τώρα χρόνια 40.000 στρατό κατοχής στη Κύπρο, παρά τα ψηφίσματα του ΟΗΕ . Ασκώντας κρατική τρομοκρατία, έθεσε υπό ομηρεία την Ελλάδα, η οποία για πάνω από τριάντα χρόνια δεν μπορεί να κάνει χρήση ενός κυριαρχικού της δικαιώματος, που είναι η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο σύνολο του θαλάσσιου χώρου της, ή η χάραξη της Αποκλειστικής οικονομικής της Ζώνης ( ΑΟΖ ).

 Το εξουσιαστικό πολιτικό μας σύστημα αποδεικνύεται αναποτελεσματικό, ανίκανο να αντιμετωπίσει τη κατάσταση. Η κρίση των θεσμών, οικονομική, κοινωνική και ηθική , υποδηλώνει την ιστορική υστέρηση του συστήματος εξουσίας σε σχέση με την κοινωνία. Η πολιτική μας ελίτ, κατάκοπη από σκάνδαλα, κορεσμένη από νεποτισμό, αποσυρμένη από την αίσθηση του πραγματικού, βρίσκεται πια αντιμέτωπη με την ίδια τη κοινωνία. Αποτέλεσμα είναι να βιώνουμε σήμερα μια άνευ προηγουμένου βίαιη ανατροπή σειράς δικαιωμάτων του πολίτη στον κοινωνικό, οικονομικό, εργασιακό και άλλους τομείς, που όλα θυσιάζονται στο βωμό του εξωτερικού δανεισμού. Η πολιτεία, στη δήθεν προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης, καταπατεί βασικές αρχές της ατομικής και κοινωνικής υπόστασης του ανθρώπου, και οδηγεί τους πολίτες στην εξαθλίωση.

Αυτή η κατάσταση είναι εθνική ανάγκη να ανατραπεί. Για να μπορέσει η χώρα μας και ο λαός της να ανασάνουν. Για να αποκτήσουμε εθνική αξιοπρέπεια και αυτοπεποίθηση. Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, χρειάζεται ανασύνταξη όλων των υγιών δυνάμεων της χώρας, με προσκλητήριο εγρήγορσης και δράσης απέναντι στη παρακμή του παλαιοκομματικού συστήματος. Χρειάζονται νέες βάσεις για το αύριο της χώρας μας, ένα αύριο αντάξιο του ονόματος και της ιστορίας της. Η χώρα μας μπορεί και πρέπει να ξυπνήσει από το λήθαργο και τη νάρκωση της αδράνειας και της παρακμής, που της επέβαλαν οι ελίτ-κάστες της μακράς μεταπολιτευτικής νύχτας.

Για το σκοπό αυτό, χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να συντηρούμε άγρυπνη την εθνική μας μνήμη και την ευγνωμοσύνη μας στην αγωνιστικότητα και την θυσία εκείνων που αγωνίστηκαν για τη πατρίδα μας. Και οι μαχητές της Κόνιτσας αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για τη πατρίδα μας. Για να μην επικρατήσει εδώ ο κόκκινος φασισμός και η σκοταδιστική δουλεία του άθεου μαρξισμού.

 Ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των γενναίων προμάχων της Κονίτσης, και να χαρίσει στη πατρίδα μας καινούργιες δόξες, και ευόδωση όλων των εκκρεμών εθνικών μας θεμάτων.-

Βοηθήματα για τη Μάχη της Κονίτσης

-«Στρατάρχης Αλ. Παπάγος», Παπαγιανοπούλου, δημοσιογράφου, Δνση Ιστορίας Στρατού.

- «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου ( 1944-1949 ) », ΓΕΣ/ΔΙΣ, 1998

-«Η Μακεδονία», Ταξχου Σαράντη

*  Ο Υπτγος ε.α. Γεώργιος Γκορέζης είναι Πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων Αξκών Ιωαννίνων, μέλος και τ. πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Στρατιωτικής Ιστορίας και ενεργό μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου. Είναι απόφοιτος της Σχολής Διοικήσεως και Επιτελών Αμερικής(Command and General Staff College),και διετέλεσε : δντής παραγωγής πληροφοριών στη Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ ( NAPLES-AFSOUTH, 1988-1990 ) και πρόεδρος στο ΧΧΙV Διεθνές Συνέδριο Στρατιωτικής Ιστορίας στη Λισαβόνα ( 1998 ).  

e-mail :  ggorezis@yahoo.gr

web    :  ggore.wordpress.com

Πολύς θόρυβος έγινε πρόσφατα για τη Σχολή Ευελπίδων, και για τον «ύμνο της Χούντας» που φέρονται να τραγούδησαν οι Ευέλπιδες μετά τον εορτασμό της ημέρας του Πολυτεχνείου. Αλλά ας διαβάσει ο κάθε δύσπιστος τους στίχους αυτούς και ας πει με το χέρι στην καρδιά αν μιλάνε για χούντα, για ανατροπή ή για ενότητα των Ελλήνων και στήριξη της μεγάλης προσπάθειας, που κάνει ο ελληνικός λαός από το υστέρημά του για να βγει η χώρα μας από την οικονομική κρίση:
             «Μεσ’ στου Νοέμβρη τη γιορτή, το μέλλον χτίζει η νιότη
             με εργάτη αγρότη φοιτητή και πρώτο το στρατιώτη
             αδελφωμένοι δυνατοί για μια Ελλάδα πρώτη».
Τελικά η ουσία είναι το τι λέει το κάθε τραγούδι και όχι πότε και ποιοί το τραγούδησαν. Είναι θέμα οπτικής γωνίας και οξυδέρκειας. Ας αφήσουμε στην άκρη αυτούς που διψάνε για αίμα και στρέφονται κατά της Σχολής Ευελπίδων.
Και ας φωτίσουμε το θέμα καλύτερα με την εξής επιστολή του κ. Ιωάννη Καραδημητρόπουλου :

«τὸ ἄδικον οὐκ ἔδει εὐλογεῖται»

Ἰωάννης Καραδημητρόπουλος

12, rue de Pfaffenhoffen,

67170 Brumath – FRANCE

ΘΕΜΑ: νέου τύπου πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων κατά ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.ΟΣ

Προς κάθε εχέφρονα, αν αυτό το είδος υπάρχει ακόμη στην Ελλάδα.

Δήλωσε ὁ κος σπηλιόπουλος (ΣΑΝ και όχι «ως» υφυπουργός Εθνικής Άμυνας) στο «Βήμα FM» «Είναι σοβαρό το γεγονός αυτό και ανησυχητικό και ένα από τα στοιχεία που το κάνουν να είναι ανησυχητικό και σοβαρό είναι και η ιστορία και η καταγωγή του Εύελπι. Δεν είναι ένας οποιοσδήποτε Εύελπις. Είναι ο συγκεκριμένος ο οποίος έχει μια συγκεκριμένη καταγωγή, η οποία έχει καταγραφεί. Γι’ αυτό μας ανησυχεί πολύ περισσότερο».

Τι έχει δηλαδή η καταγωγή του Ευέλπιδος; πως την έμαθε ο κος σπηλιόπουλος; τέτοια καταγωγή έχει μόνον ένας εύελπις και όχι άλλος Έλληνας; κλπ, κλπ, κλπ.

Ας προσπαθήσουμε όχι απλώς να αναγνώσουμε, αλλά να αναλύσουμε και δούμε τι κρύβει ο κος σπηλιόπουλος πίσω από τις λέξεις του.

«Η καταγωγή και ιστορία του ευέλπιδος έχει καταγραφεί» ΔΗΛΑΔΗ «Η καταγωγή και ιστορία του ευέλπιδος έχει ΦΑΚΕΛΩΘΕΙ», και απορώ και διερωτώμαι:

• πως αντιδρά η υπηρεσία προστασίας των προσωπικών δεδομένων του πολίτου προκριμένου να προστατεύει τον ένστολο, εν προκειμένω, πολίτη και όλη του την οικογένεια;

• από πότε, ποίος, με εντολή ποίου, εκδοθείσα για ποιό λόγο, φακέλωσε η επίσημος πολιτεία τον Εύελπι και την οικογένειά του;

• ποίος νόμος δίδει στον κο σπηλιόπουλο το δικαίωμα φακελώματος των Ελλήνων, διότι αν φακέλωσε τους Φαραντάτους γιατί να μην φακελώσει και λοιπούς Έλληνες; τι τον συγκρατεί; Υπάρχουν νομικοί ή και ηθικοί φραγμοί έναντι της νοοτροπίας σπηλιόπουλου;

• Περιορίζεται αυτή η νοοτροπία μόνον στον σπηλιόπουλο ή επεκτείνετε σε όλους εκείνους που κάποτε αγωνιζόντουσαν για το 114 και την κατάργηση του φακελώματος;

• συνιστά το εν λόγω φακέλωμα νόμιμο ενέργεια και εάν όχι ποίος εντεταλμένος εκπρόσωπος της πολιτείας θα λάβει μέτρα προστασίας των πολιτών;

. ο κος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ και ο αντίστοιχος ΓΕΣ πως αισθάνονται με τέτοια δήλωση εναντίον στελεχών των ενόπλων δυνάμεων; Αγνοούν οι κ.κ. αρχηγοί ότι, βάσει τού κανονισμού, ευθύνονται δια την προστασία των ανδρών και την τήρηση του ηθικού των ενόπλων δυνάμεων εις υψηλό βαθμό; Βαυκαλίζονται ότι ανταποκρίνονται της αποστολής των και κερδίζουν τον σεβασμό και εκτίμηση των ανδρών των ενόπλων δυνάμεων σιωπούντες και ανεχόμενοι τοιαύτες συμπεριφορές; Στους κ.κ. αρχηγούς υπενθυμίζεται ότι της μικρασιατικής καταστροφής μόνον ένα σύνταγμα επέστρεψε αλώβητο και απολύτως συντεταγμένο. Ας μελετήσουν οι κ.κ. αρχηγοί τα χαρακτηριστικά τού ηγέτου-διοικητού του συντάγματος και ας παραδειγματισθούν, όσο ο χρόνος τους το επιτρέπει.

• το σύγχρονο πολιτικό σύστημα και δη εκείνο του ΠΑΣΟΚ αντικατέστησε το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων με «πιστοποιητικό συγκεκριμένης καταγωγής, η οποία έχει καταγραφεί»;

Η ηλικία σας κε τιμητά της δημοκρατίας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι την περίοδο της χούντας μάλλον παίζατε μπίλιες και οπωσδήποτε δεν είχατε «πάρει μυρουδιά» περί αυτής, την στιγμή πού άλλοι, μεταξύ των οποίων ο γράφων, η οικογένειά του και πλήθος άλλων υφίσταντο διώξεις αντιστοίχων εκείνων που εσείς τώρα ασκείτε προς την οικογένεια ΦΑΡΑΝΤΑΤΟΥ. Ένα πολίτευμα χαρακτηρίζεται ως «χουντικό» και από τις πράξεις του και οι δικές σας κε σπηλιόπουλε μόνον τέτοιες είναι στο συγκεκριμένο θέμα και τις οίδε σε πόσα άλλα που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητος.

Και ο κος Υπουργός Εθνικής Αμύνης έκανε μία δήλωση, αφού προηγουμένως με τις αφελείς δηλώσεις του ένα θέμα επιπέδου παραγωγικής σχολής το ανήγαγε σε διεθνές θέμα και έτσι δικαιολόγησε την γελοία άποψη των κ.κ. Παπανδρέου, Βενιζέλου και Μπεγλίτη περί επικειμένου στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Ανακαλώ με θλίψη την ρήση του Αριστοτέλους που, δικαιολογημένως, υιοθέτησαν οι αναρχικοί:

«Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αρμόζουν».

Αγνοεί η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία ότι η δήλωση του σπηλιοτόπουλου επηρεάζει τα υφιστάμενά του πρόσωπα τα οποία έχουν επιληφθεί των ανακρίσεων; Προδικάζεται η απομάκρυνση του ευέλπιδος; Απεφασίσθη ήδη η αποστρατεία του Ταξιάρχου και πατρός του Ευέλπιδος;

Είστε μικρός, κε Σπηλιόπουλε, χουντικός και ανάξιος να βρίσκεσθε στην πολιτική ηγεσία του στρατεύματος, και προκειμένου να πεισθείτε περί αυτού σας προτρέπω να μελετήσετε τα άρθρα τού νόμου που διέπουν την λειτουργία του στρατεύματος, αν γνωρίζεται ότι υπάρχει τέτοιος νόμος, και δια την τήρηση των οποίων, κατά νόμον, είστε υπεύθυνος. Δεν είστε σταγονίδιο, είστε καταιγίδα, πλην οι φύλακες έχουν γνώση.

Τέλος, εκτιμάται ότι ήλθε ο καιρός να ψάλλουμε τον θούριο του Ρήγα, τουλάχιστον έτσι δεν θα μας κατηγορήσετε ως χουντικούς:

Ὥς πότε παλικάρια θὰ ζῶμεν στὰ στενὰ,

μονάχοι σὰν λιοντάρια στούς βράχους στὰ βουνὰ,

καλλίτερα μιᾶς ὥρας ἐλεύθερη ζωὴ

παρὰ σαράντα χρόνια σκλαβιά καὶ φυλακὴ

με συναισθήματα πλήρους απαξιώσεως προς το πρόσωπο του κου Σπηλιόπουλου, και με μία ευχή:

«να ομοιάσετε κε σπηλιόπουλε προς το αριστερό τεταρτημόριο της δεξιάς παρανυχίδος οιουδήποτε δακτύλου ποδός μέλους της οικογενείας ΦΑΡΑΝΤΑΤΟΥ· θα βελτιωθείτε τα μέγιστα και ίσως γίνετε και πρωθυπουργός».

Ιωάννης Καραδημητρόπουλος

απόστρατος Σχης

μόνιμος κάτοικος Γαλλίας

Υπτγος ε.α.Γιώργος Γκορέζης

e-mail : ggorezis@yahoo.gr

Web   : ggorezis@yahoo.gr

Ερώτηση : Τί έχετε να μας πείτε για τη μείωση δαπανών στις Ένοπλες Δυνάμεις;

Απάντηση : Έντονη ανησυχία αλλά και προβληματισμό προκαλεί η δέσμευση του ΥΕΘΑ ότι ο συνολικός προϋπολογισμός του Ενιαίου Μακροπρόθεσμου Προγράμματος Ανάπτυξης και Εκσυγχρονισμού (ΕΜΠΑΕ) των Ενόπλων Δυνάμεων προβλέπει μείωση των αμυντικών δαπανών κατά 70% για την επόμενη δεκαπενταετία. Φέρεται μάλιστα να ισχυρίζεται ότι η ετήσια οροφή πληρωμών για εξοπλιστικά προγράμματα δεν θα ξεπερνά τα 850 εκατ € το χρόνο, δηλαδή το 0,3% του ΑΕΠ. Πραγματικά αναρωτιόμαστε εάν τα επιτελεία των Ενόπλων Δυνάμεων έχουν συναινέσει σε έναν τόσο δραστικό περιορισμό των εξοπλιστικών προγραμμάτων και εάν συμφωνούν ότι παρά την μείωση των δαπανών δεν θίγεται ούτε κατ’ ελάχιστο η αμυντική θωράκιση της χώρας.

 Η εντύπωση που δημιουργείται σε εμάς είναι ότι στα πλαίσια των περιοριστικών οικονομικών πολιτικών που επιβάλει η τρόικα, διακυβεύεται πλέον η αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, απογυμνώνεται η αμυντική μας θωράκιση και η χώρα θα αδυνατεί να προστατέψει την εδαφική της ακεραιότητα. Μέσα στην γενικότερη αυτή ανησυχία εντάσσεται και η φημολογούμενη κατάργηση, μεταξύ των άλλων στρατιωτικών σχηματισμών ανά την Ελλάδα, και της VIIIης Μεραρχίας.

Ερώτηση : Τι θέση παίρνετε για την φημολογούμενη κατάργηση της VIIIης Μεραρχίας;

Απάντηση : Για εμάς τους Ηπειρώτες η ιστορία της VIIIης Μεραρχίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη νεώτερη ιστορία της Ηπείρου, και αποτελεί ακένωτη πηγή έμπνευσης και φρονηματισμού για τις επόμενες γενιές. Μας συνδέει με τους αγώνες των πατεράδων μας, μας διδάσκει και μας φρονηματίζει για τη χάραξη της ατομικής μας δράσης και της εθνικής μας συμπεριφοράς. Αν πράγματι θέλουμε να σταθούμε άξιοι των προσδοκιών του έθνους, αν θέλουμε να δείξουμε ότι επάξια κληρονομήσαμε τα εύσημα της ευάνδρου Ηπείρου, πρέπει να αγωνισθούμε ώστε η Μεραρχία μας να παραμείνει στα Γιάννινα, έστω και με την μορφή επιτελείου.

 Ερώτηση :Πείτε μας δύο λόγια για την ιστορία της VIIIης Μεραρχίας. 

 Απάντηση :H VIII Μεραρχία Πεζικού προήλθε από μετονομασία της ‘’Μεραρχίας Ηπείρου” , που συγκροτήθηκε την 22α Σεπτεμβρίου 1912.       

 Ουσιαστική ήταν η συμμετοχή της στον πόλεμο του 1913 για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Είχε αποστολή να καθηλώσει το αριστερό της εχθρικής διατάξεως (Οχυρό Μπιζάνι). Μετά από την κατάληψη των Ιωαννίνων στη Μεραρχία δόθηκε αποστολή να προελάσει προς τη Βόρειο Ήπειρο. Μέχρι την 23-3-1913 κατέλαβε την Κλεισούρα, το Αργυρόκαστρο, το Τεπελένι και την Πρεμετή.

   Στις 23-6-1913 μετακινήθηκε στη Θεσσαλονίκη και έλαβε μέρος στον Ελληνοβουλγαρικό Πόλεμο του 1913. Από 9-7-1913 μέχρι 14-7-1913 κατέλαβε το Παρανέστι, τη Ξάνθη και την Κομοτηνή. 

   Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Μεραρχία επανήλθε στην Ήπειρο (Ιούλιος 1917) και το Νοέμβριο του 1918 εγκαταστάθηκε στα Ιωάννινα.

   Στη Μικρασιατική εκστρατεία έλαβε μέρος μόνο με το 15 ΣΠ, το οποίο είχε σημαντικές επιτυχίες.

   Από το 1922 μέχρι το 1940 η Μεραρχία παραμένει στα Ιωάννινα με την ακόλουθη συγκρότηση: 10 ΣΠ στην Κέρκυρα, 15 ΣΠ στα Γιάννινα, 24 ΣΠ στην Πρέβεζα και 3/40 ΣΕ στην Άρτα.

   Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 η VIII Μεραρχία, με Διοικητή τον Υποστράτηγο Χαράλαμπο Κατσιμήτρο, έγραψε στην Ιστορία της σελίδες άφθαστου μεγαλείου και δόξας. Είχε διαταχθεί στην περιοχή Καλπακίου και αρχικά ανέκοψε την προέλαση του εχθρού, ενώ στη συνέχεια έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην επιθετική επιστροφή. Απώθησε τον εχθρό και έφθασε μέχρι της γραμμής ΕΠΙΣΚΟΠΗ – ΓΚΛΙΝΑ – ΝΤΕΜΠΡΑΒΙΤΣΑ. Η εξέλιξη των επιχειρήσεων στη Μακεδονία ανάγκασε τα τμήματα της Μεραρχίας να επανέλθουν στα αρχικά ελληνοαλβανικά σύνορα. Στη συνέχεια συμπτύχθηκε στο χώρο της Φιλιππιάδας για να διαλυθεί με την υπογραφή της ανακωχής (20 – 4 – 41).

   Επανασυγκροτήθηκε την 18 – 3 -1946 και ανέλαβε υπό τη διοίκησή της τις 74, 75 και 76 Ταξιαρχίες.

   Αναδιοργανώθηκε πρώτα το 1978 και στη συνέχεια τα έτη 2000- 2005 στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης του στρατού ξηράς για την εκτέλεση της Αποστολής της Προκαλύψεως και τη δημιουργία δυνάμεων πλέον ευέλικτων και ταχυκίνητων προς αντιμετώπιση της απειλής, όπως διαμορφώνεται σήμερα στην Περιοχή Ευθύνης της.

 Ερώτηση : Κατά πόσο νομίζεται ότι η θητεία των 9 μηνών έχει επηρεάσει τις αποφάσεις για κατάργηση στρατιωτικών σχηματισμών.

Απάντηση :Η φημολογία για κατάργηση της VIIIης Μεραρχίας εντάσσεται στη γενικότερη ειδησεογραφία για τη μείωση της οροφής των Ενόπλων Δυνάμεων. Κατά τη γνώμη μας όλα ξεκινούν από τη θητεία των εννέα (9) μηνών, που αποτελεί όνειδος και κίνδυνο για την άμυνα της χώρας, αφού φαλκιδεύει την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, μη επιτρέποντας σοβαρή εκπαίδευση και δημιουργώντας σοβαρά λειτουργικά προβλήματα στις Μονάδες. Σε εννέα μήνες ο στρατιώτης δεν προλαβαίνει να ολοκληρώσει καν δυο πλήρεις κύκλους εκπαιδεύσεως, εαρινό, χειμερινό.

Εδώ βέβαια η ευθύνη είναι διακομματική, αφού τα κόμματα έκαναν διαγωνισμό και διαγκωνισμό για την πρόταση της μικρότερης στρατιωτικής θητείας. Κανείς δεν τόλμησε να πει το αυτονόητο: η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας πρέπει να καθορίζεται από της αμυντικές ανάγκες του Έθνους, χωρίς καμία μικροπολιτική και κομματική σκοπιμότητα.

Το Ισραήλ, μια μικρή χώρα, περικυκλωμένη από εχθρούς, που έχει πολεμήσει νικηφόρα πολλές φορές, κερδίζοντας τον φόβο και σεβασμό όλων, έχει θητεία τρία χρόνια για τους άνδρες και δυο χρόνια για τις γυναίκες. Βασίζεται δε αποκλειστικά στην εφεδρεία του, την οποία εκπαιδεύει συνεχώς. Όλη η κοινωνία έχει συμμετοχή στην Άμυνα κι από αυτό τον παλλαϊκό στρατό , που στηρίζεται στους εφέδρους σε όλους τους βαθμούς, αντλούν ακόμη και την πολιτική τους ηγεσία, θεωρώντας ορθά, ότι ένας πολίτης που διέπρεψε και ως οπλίτης, έχει ηθικά χαρίσματα χρήσιμα για την Πατρίδα.

  Αλλά η χώρα μας, αντί να ενδυναμώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις που συμβάλλουν στην δυναμική εξωτερική πολιτική και στην αποτροπή του επιβουλέα, καλλιέργησε την φυγοστρατία, όταν :

 H ίδια η πολιτεία άρχισε με τους διάφορους νόμους που ψήφιζε να θεωρεί την Στρατιωτική θητεία ως αγγαρεία ή χαμένο χρόνο και όχι τιμή γι’ αυτόν που υπηρετεί την πατρίδα του. Tο Κομματικό Κράτος μείωνε συνεχώς την θητεία, με δικαιολογία τις κοινωνικές ανάγκες της σημερινής εποχής, ενώ στην ουσία είχε μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση κομματικών και ψηφοθηρικών Συμφερόντων. Έχει αφεθεί να διαμορφωθεί έτσι η Κοινωνία, ώστε όποιος υπηρετεί την θητεία του θεωρείται βλάκας, ενώ αυτός που δεν υπηρετεί την θητεία του έχει περισσότερα οφέλη και είναι ο έξυπνος.  

                 Ερώτηση : Τι γνωρίζουμε από την εμπειρία ξένων κρατών ;

                 Απάντηση : Το παράδειγμα πρέπει να μας δώσουν οι άλλοι Στρατοί της Ευρώπης, που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Στη Μ. Βρετανία για παράδειγμα, οι περικοπές στις οποίες προχωρά η κυβέρνηση Κάμερον είναι πρωτόγνωρες και οι στρατιωτικοί ηγέτες έχουν εκφράσει τις διαφωνίες τους αλλά ταυτόχρονα, προτείνουν και λύσεις. Μία απ΄ αυτές αφορά στην αξιοποίηση της εφεδρείας. Σύμφωνα με μελέτη που έχει στη διάθεσή του το υπουργείο Άμυνας, αν οι έφεδροι μπορέσουν να αναπτυχθούν σε υπηρεσίες πρώτης γραμμής μέχρι το 2015, τότε ο βρετανικός στρατός θα μειώσει τις τακτικές του δυνάμεις σε περίπου 85.000 στρατιώτες και θα είναι ο μικρότερος βρετανικός στρατός εδώ κι έναν αιώνα.
                Η εφεδρεία σε πολλές χώρες παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Στη Βρετανία η αναλογία εφέδρων και τακτικού στρατού είναι περίπου 15:85 και θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο, ποσοστό χαμηλό αν συγκριθεί με το 50:50 των ΗΠΑ ,το 40:60 στην Αυστραλία, και το 60 : 50 στο Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία.

                Και στην Ελλάδα ; Στη χώρα μας, για λόγους ανεξήγητους, η σημασία που έχει δοθεί στην εφεδρεία και στο πως μπορεί να χρησιμεύσει στην επιχειρησιακή λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι από μικρή έως ανύπαρκτη. Σύλλογοι εφέδρων λειτουργούν αρκετοί, χωρίς κανένας από τους ΥΕΘΑ να έχει ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα, με τα της λειτουργίας τους και τη χρησιμότητά τους . 

                 Ερώτηση : Ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα ;

                 Απάντηση : Εν κατακλείδι η Ήπειρος γεωγραφικά αποτελεί ένα ξεχωριστό εδαφικό διαμέρισμα και επιχειρησιακά απαιτεί ανεξάρτητο στρατιωτικό σχηματισμό. Λόγοι λοιπόν επιχειρησιακοί, αλλά και ιστορικοί και εθνικοί, επιβάλλουν τη διατήρηση της VIIIης Μεραρχίας.

                  Σε περίπτωση ύστατης ανάγκης, θα μπορούσε να διατηρηθεί η Μεραρχία με ένα επιτελείο, το οποίο θα ασχολείται αποκλειστικά εν ειρήνη με την αξιοποίηση των εφέδρων οπλιτών και αξιωματικών με εκπαίδευση – ασκήσεις κ.λπ.  Το ίδιο μπορούσε να ισχύσει και για άλλους σχηματισμούς, επειδή η εφεδρεία αποτελεί το κύριο αμυντικό δυναμικό της Ελλάδος, και θα πρέπει να είναι έτοιμη ανά πάσα στιγμή να προστατεύει τη χώρα.-

Γράφει :  Ο Γιώργος Γκορέζης

e-mail :  ggorezis@yahoo.gr

weblog : ggore.wordpre

Η χώρα μας με την ένταξη της στην Ε.Ε. ( τότε ΕΟΚ ) επεδίωξε ένα ασφαλέστερο μέλλον, επειδή τότε η ΕΟΚ ήταν ένας οργανισμός στον οποίο δεν προβλεπόταν σε καμία περίπτωση η συμμετοχή της Τουρκίας. Στα οικονομικά τα πράγματα δεν θα ήταν τόσο εύκολα, αλλά υπήρχε η προοπτική η ΕΕ να εξελιχθεί σε μια πολιτική ένωση και να δρομολογηθούν πολιτικές για την σύγκλιση των οικονομιών των χωρών μελών.

 Ήλθε όμως η πτώση του Ανατολικού μπλοκ, η ενοποίηση των Γερμανιών, η εσπευσμένη ένταξη των Ανατολικών χωρών στην ΕΕ με την προτροπή των Ηνωμένων Πολιτειών, και η επικράτηση αυτού που ονομάζομε στις μέρες μας Παγκοσμιοποίηση. Η Παγκοσμιοποίηση αυτή δεν είναι τίποτε περισσότερο από την ιδέα που πούλησε το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο στην Αμερική, ότι : Με άξονα την φιλελεύθερη οικονομία, θα μπορεί να αναπτυχθεί και επικρατήσει παγκοσμίως η Αμερικανική ηγεμονία.

Από την επικράτηση της Παγκοσμιοποίησης αρχίζουν οι ιδεολογικές και πολιτικές επιρροές σε πολλούς τομείς. Πολλές από αυτές τις επιρροές είναι διαλυτικές για τη κοινωνία μας. Για παράδειγμα θα αναφερθούν τα συνθήματα που ακούονται στη χώρα μας από τις αρχές του 90, και συνεχίζονται ακόμα και σήμερα, για πολυπολιτισμική κοινωνία. Το πώς γίνεται όμως, και για το συμφέρον τίνος η κοινωνία μας, που είναι κατά 98% ομοιογενής, πρέπει να γίνει πολυπολιτισμική, ποτέ δεν μας το είπαν οι αρμόδιοι.

Αλλά το μεγαλύτερο έγκλημα που συντελείται μετά το 1990 είναι η σύγχυση και η ταύτιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Παγκοσμιοποίηση, πράγμα που υπονομεύει ευθέως την λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρόβλημα εντείνεται  και παίρνει διαστάσεις από τότε που καθιερώνεται το κοινό νόμισμα, που επιβάλλει δημοσιονομική εναρμόνιση μεταξύ των κρατών και κοινές πολιτικές.  Αλλά με την επικράτηση της Παγκοσμιοποίησης, βλέπουμε να έχει ανασταλεί οποιαδήποτε σύγκλιση μεταξύ των κρατών μελών, και να υπάρχει μεγάλη ανισορροπία μεταξύ του πλούσιου Βορρά και του φτωχού Νότου. Η Γερμανία και οι λοιπές χώρες του Βορρά, έχουν περισσότερο πρόσβαση σε τρίτες χώρες του κόσμου για επενδύσεις και εμπόριο, κι η κατάσταση στα ισοζύγια των χωρών του Νότου χρόνο με το χρόνο χειροτερεύει. Πριν από λίγα χρόνια μιλούσαμε για σύγκλιση μισθών και άνοδο του βιοτικού επιπέδου και σήμερα μιλάμε για μέτρα ανταγωνιστικής οικονομίας που εξαθλιώνουν τους πολίτες.

 Δεν είναι λοιπόν τυχαία η θεαματική επιδείνω ση της χώρας μας, όπως τη ζούμε σήμερα. Βεβαίως το 50% των προβλημάτων μας προέρχεται από το εσωτερικό. Γνωρίζουμε τη κομματοκρατία και το πελατειακό κράτος, που λειτούργησαν όπως λειτούργησαν. Αλλά πέραν από την οικονομία μας που καταβαραθρώθηκε, το πιο θλιβερό είναι ότι από την δεκαετία του 90 και εντεύθεν οι ηγεσίες της χώρας μας παρασύρθηκαν και ιδεολογικά, είτε υπέρ μιας υπερεθνικής Ευρώπης που θα κατέλυε τις πατρίδες, είτε στη συνέχεια από τα προστάγματα της Παγκοσμιοποίησης, και τα αποτελέσματα τα είδαμε με τις επιπολαιότητες στο περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων.

 Τα Βαλκάνια σήμερα αντιμετωπίζονται μέσα από αυτό το πρίσμα της Παγκοσμιοποίησης. Και είναι ηλίου φαεινότερο ότι επιδιώκονται πολυπολιτισμικές πολιτικές στα Βαλκάνια, δηλ. επιδιώκεται ο θρυμματισμός των Βαλκανίων, όπως είδαμε να γίνεται με τη περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας. Η Γιουγκοσλαβία ήταν πολυπολιτισμική και χρησιμοποιήθηκαν οι εκεί εθνικές και θρησκευτικές διαφορές για να διαλυθεί η χώρα.

 Η χώρα μας για να μπορέσει να επιβιώσει έχει να αντιμετωπίσει σήμερα σοβαρότατα προβλήματα, κάτω από πολύ δυσμενείς συνθήκες. Συγκεκριμένα καλούμαστε να υπερασπιστούμε τα εξής κύρια μέτωπα :

Πρώτα το οικονομικό μέτωπο της βαθειάς κρίσης. Η έξοδος από την κρίση δεν είναι περισσότερη παγκοσμιοποίηση και διεθνοποίηση, αλλά να αποκαταστήσουμε την λειτουργία του κράτους μακράν από τις πελατειακές σχέσεις, στις οποίες το είχε καταδικάσει η κομματοκρατία. Ανεξάρτητα από τα όσα παραπλανητικά λέγονται, το κράτος μπορεί και πρέπει να παίξει ένα ρόλο, στο πλαίσιο μιας μικτής οικονομίας και ενός στρατηγικού σχεδιασμού για την έξοδο από τη κρίση.

Έπειτα έχουμε το πρόβλημα με το ευρώ, που επιβάλλει διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία μας για να είναι ανταγωνιστική, όπως και μείωση των δαπανών μας, ώστε να ξοδεύουμε μόνο όσα παράγουμε για να μην έχουμε ελλείμματα. Αλλά το πρόβλημα το έχουν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες του Νότου, και μάλιστα χώρες που παραδοσιακά διατηρούν ισχυρή οικονομία. Εδώ αποδεικνύεται ότι το ευρώ καθιερώθηκε με κάποια βιασύνη, για να προλάβει τις εξελίξεις της Παγκοσμιοποίησης. Με άλλα λόγια οι ιθύνοντες της ευρωπαϊκής οικονομίας «βαλαν το αλέτρι μπροστά από τα βόδια», που λέει ο λαός μας, και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε σήμερα.

Αλλά το πιο σοβαρό από όλα είναι ότι χρειαζόμαστε σήμερα μια πραγματικά εθνική στρατηγική για να βγούμε από τα αδιέξοδα και να αντιμετωπίσουμε τα εθνικά μας προβλήματα ( Κύπρο, Αιγαίο, Θράκη, Τουρκία, Σκόπια, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη), για τα οποία, με την ευκαιρία της κρίσης, κάποιοι θέλουν  να επιβάλλουν τις λύσεις που επιδιώκουν.

Μετά την πτώση της Σοβιετικής ένωσης και την επικράτηση της παγκοσμιοποίησης έχουμε μία ρευστότητα στα Βαλκάνια, που έχει ως αντικείμενο μία γεωπολιτική αναδιάρθρωση. Η αναδιάρθρωση αυτή έχει ως στόχο να αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα , ούτως ώστε να καταστήσει σταθερή και μακροχρόνια την Αμερικανική πολιτική και επιρροή. Και η πολιτική αυτή διασυνδέεται με  μία ευρύτερη γεωπολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο, που συμπεριλαμβάνει την Ελλάδα και τη Τουρκία και εκτείνεται προς Καύκασο, Κεντρική Ασία και Μέση Ανατολή.  

Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί.-

Γράφει :  Ο Γιώργος Γκορέζης

e-mail : ggorezis@yahoo.gr

weblog : ggore.wordpress.com

Οι εξελίξεις στην Αν. Μεσόγειο δείχνουν ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας κρίσης, που χρειάζεται ιδιαίτερη ψυχραιμία στο χειρισμό της. Ο Ερντογάν μοιάζει να μην ελέγχει πλέον την επιθετικότητα του και ανακοίνωσε ότι βγάζει το ερευνητικό του σκάφος για έρευνες από 15 Σεπτεμβρίου μέχρι 15 Νοεμβρίου στην περιοχή Νοτίως του Καστελόριζου.

 Η Τουρκία βλέπει το περιβόητο δόγμα Νταβούτογλου για «μηδενικά προβλήματα» με τους γείτονές της να έχει καταρρεύσει παταγωδώς! Στη Λιβύη, όπου επί Καντάφι είχε σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα, μένει σε πρώτη φάση έξω από τη «μοιρασιά». Στη Συρία ο Άσαντ όχι απλά δεν φοβήθηκε από τη προειδοποίηση που του απηύθυνε ο Νταβούτογλου, αλλά συνέχισε να σκοτώνει πολίτες και τέλος η διαφαινόμενη μεγάλη ήττα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο στο θέμα των ερευνών για φυσικό αέριο κάνουν τη Τουρκία νευρική.

Τα γεγονότα αρχίζουν να μας εγγίζουν νωρίτερα απ’ ότι είχε υπολογιστεί, και η αντίδραση της Αθήνας είναι άμεση. Το ΚΥΣΕΑ στο οποίο επικυρώθηκε η απόφαση για προμήθεια βλημάτων SPICE από το Ισραήλ, αποδεικνύει ότι ο ελληνοϊσραηλινός αμυντικός άξονας λειτουργεί. Αυτό φάνηκε και από την τηλεφωνική συνομιλία που είχαν οι πρωθυπουργοί των δύο χωρών Παπανδρέου και Νετανιάχου. Αν ισχύουν τα όσα γράφονται στο Ισραήλ περί αιτήματος χρησιμοποίησης ελληνικών βάσεων από ισραηλινές δυνάμεις σε περίπτωση που η Τουρκία κάνει οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια ,τότε οι εξελίξεις είναι ευνοϊκές για τη χώρα μας.

Μεγάλα όμως ερωτηματικά προκαλεί ο τρόπος που «φαντάζεται» το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ του Καστελόριζου. Η ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών : «Το νορβηγικό ερευνητικό πλοίο και συνοδευτικά σκάφη (θα βρίσκονται) σε περιοχή που σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του Δικαίου της θάλασσας επικαλύπτει ΚΑΙ ελληνική υφαλοκρηπίδα νοτίως του Καστελόριζου…», είναι απολύτως παράλογη, αφού δίνει στην Τουρκία επιχειρήματα ότι στην περιοχή ΝΟΤΙΩΣ του Καστελόριζου μπορείνα υπάρχει και άλλη υφαλοκρηπίδα, πλήν της απολύτου ελληνικής ( όρα ανωτέρω εικόνα ).

Το σενάριο με τους παληκαρισμούς και τις απειλές της Τουρκίας το ζούμε επαναλαμβανόμενο από το 2008. Στις 13 Νοεµβρίου 2008, τουρκικό πολεµικό σκάφος προσέγγισε δύο ερευνητικά σκάφη υπό ξένη σηµαία, τα οποία διενεργούσαν πετρελαϊκές έρευνες νότια της Κύπρου για λογαριασµό της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας, και τα απείλησε, και στις 14 Νοεµβρίου, σημειώθηκε νέα τουρκική πρόκληση, αυτή τη φορά στα ανοικτά του Καστελλόριζου, όπου το νορβηγικό ερευνητικό σκάφος «Malene Ostervold», πραγµατοποιούσε έρευνες για λογαριασµό της Τουρκίας. Στην περιοχή έσπευσε ελληνικό πλοίο, ενώ κατόπιν διαβηµάτων και προειδοποιήσεων ότι βρισκόταν σε ελληνική υφαλοκρηπίδα, το σκάφος απομακρύνθηκε.

Η Τουρκία επιχειρεί επίμονα να «αποδείξει», κατά παράβαση οποιουδήποτε κανόνος Διεθνούς Δικαίου, ότι έχει «και» αυτή ΑΟΖ μεταξύ της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου. Η Τουρκία όμως, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν διαθέτει ΑΟΖ στη θαλάσσια αυτή περιοχή και τούτο γιατί παρεμβάλλεται το Καστελόριζο. Το Καστελόριζο διαθέτει σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα και επομένως και ΑΟΖ, η οποία εφάπτεται με αυτήν της Αιγύπτου και της Κύπρου, όταν βεβαίως η Αθήνα αποφασίσει να οριοθετήσει την ΑΟΖ της χώρας μας. Το νησί μας όμως αυτό χαλάει όλα τα σχέδια της Τουρκίας για ΑΟΖ με την Αίγυπτο.  Ο Νταβούτογλου μας το είχε πει όταν είχε έρθει στην Αθήνα. «Το Καστελόριζο, βρίσκεται κάπου στη NA Μεσόγειο», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στο κανάλι Mega.

Αλλά δεν είναι μόνο η έξοδος του Νορβηγικού ερευνητικού σκάφους, που έχει ναυλώσει η Άγκυρα για έρευνες σε κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, από την τουρκική ναυτική βάση του Ακτάζ, απέναντι από τη Ρόδο, αναχώρησαν 10 πυραυλάκατοι, 2 φρεγάτες και 1 σκάφος ανεφοδιασμού, τα οποία έχουν εντοπιστεί να πλέουν 60 ν.μ. νοτιοανατολικά του Καστελόριζου. Σύμφωνα ακόμα με την τουρκική NAVTEX, τα ερευνητικά πλοία, που θα κάνουν έρευνες στην περιοχή του Καστελόριζου για λογαριασμό της Τουρκίας επί δίμηνο, είναι τα εξής τέσσερα: Σαρόνα, Μπέργκεν, Γκόμαρ και Μπέμερ. Η περιοχή ερευνών τους είναι 32,4 ν.μ. νότια του Καστελόριζου μέχρι 100 ν.μ. νότια – νοτιοανατολικά, ως τα όρια της αιγυπτιακής ΑΟΖ.

Στις 19 Σεπ ο Ερντογάν δήλωσε ότι η χώρα του θα αρχίσει γεωτρήσεις στο θαλάσσιο χώρο μεταξύ της Τουρκίας και του ψευδοκράτους. Η Τουρκία έχει ανοίξει μέτωπα παντού, πράγμα που δείχνει ότι έχει χάσει τον έλεγχο και τα παίζει όλα για όλα.  Αντιλαμβάνεται ότι η αντιπαράθεση της με το Ισραήλ θα είναι καταστροφική, και αναζητεί τρόπους να απεμπλακεί. Να κάνει πίσω, δεν θα είναι εύκολο. Όπως δεν θα είναι εύκολο να δικαιολογήσει πως θα επιστρέψει χωρίς ουσιαστική αντίδραση να γίνουν από την Noble Energy και το γεωτρύπανό της « Όμηρος» οι έρευνες στο οικόπεδο 12 της Κύπρου. Προσπαθεί να δημιουργηθεί ένα θερμό επεισόδιο για να αποσπάσει τη προσοχή της κοινής γνώμης.       

Οι «τσαμπουκάδες» της Τουρκίας έχουν μακρά ιστορία. Κατέλαβε το 40% της Κύπρου, το οποίο, παρά τα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, συνεχίζει να κατέχει με 40 χιλιάδες στρατό κατοχής. Ταυτόχρονα, ασκώντας κρατική τρομοκρατία, έθεσε υπό ομηρεία την Ελλάδα, η οποία επί τριάντα χρόνια δεν μπορεί να κάνει χρήση ενός κυριαρχικού της δικαιώματος, που είναι η επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, το οποίο δίνει το δικαίωμα στις χώρες που έχουν θαλάσσιες ακτές, να ορίσουν την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), κατόπιν συμφωνίας με τις όμορες προς αυτές χώρες. Αυτό ακριβώς το δικαίωμα έκανε χρήση η μικρή και διαμελισμένη Κύπρος, και όρισε την ΑΟΖ της με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και το Λίβανο, ενώ είναι σε εξέλιξη ανάλογη διαδικασία με τη Συρία.

Γνωρίζοντας το ανωτέρω ιστορικό της γείτονας, δεν είναι καθόλου δύσκολο να προβλέψουμε τις περαιτέρω επιδιώξεις της. Σε πρώτη φάση θα επιδιώξει να αμφισβητήσει εμπράκτως τις ΑΟΖ Κύπρου-Ισραήλ, με την αυξημένη παρουσία της με πολεμικά πλοία στα όρια της ΑΟΖ των χωρών αυτών, βάζοντας ακόμα και την πολεμική της αεροπορία στο παιχνίδι, όπως ακριβώς κάνει με την Ελλάδα στο Αιγαίο. Μετά την αναγνώριση της Παλαιστίνης ως κυρίαρχου κράτους το Σεπτέμβριο στη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ, σχεδιάζει να ανακηρύξει μονομερώς τη δική της ΑΟΖ στην ΝΑ Μεσόγειο μέχρι τα 200 ν.μ., και στη συνέχεια να οριοθετήσει την ΑΟΖ με το ψευδοκράτος, χωρίς να αναγνωρίζει δικαίωμα ΑΟΖ στο Καστελόριζο. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Παλαιστίνη, που θα της επιτρέψει να έχει υπό τον έλεγχο της το κοίτασμα Λεβιάθαν. Είναι ορατή η ανάγκη ετοιμότητας της χώρας μας για την αντιμετώπιση του θέματος του Καστελόριζου, όταν η Τουρκία ανακηρύξει μονομερώς την ΑΟΖ της.  

Στα ανωτέρω σχέδια της Τουρκίας εντάσσεται και η πρόσφατη προσπάθεια της να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό που εφαρμόζει το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας. Διέθεσε τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη μίσθωση του Μαβί Μαρμαρά και ανέθεσε στην παρακρατική ισλαμοφασιστική οργάνωση ΙΗΗ την αποστολή να σπάσει το εμπάργκο. Ο στόχος ήταν να αποκτήσει ναυτική δραστηριότητα η Λωρίδα της Γάζας, για να ισχυροποιηθούν τα επιχειρήματα της Τουρκίας που θα οδηγούσαν στην ομηρία της ΝΑ Μεσογείου. Το Ισραήλ αντέδρασε με το γνωστό τρόπο, για να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ.

Η στάση που θα κρατήσει το Κάιρο στην αντιπαράθεση Ισραήλ-Τουρκίας σε σχέση με το Παλαιστινιακό αλλά και τις ενεργειακές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, πρόκειται να κρίνουν τις εξελίξεις. Αν η Αίγυπτος πάρει το μέρος της Άγκυρας, αχρηστεύει την Ειρηνευτική Συμφωνία του 1979 , και ακυρώνει την παραδοσιακή φιλία με τον ελληνισμό. Στη περίπτωση αυτή οι κύριες χώρες σύμμαχοι των ΗΠΑ στο περιφερειακό υποσύστημα Ελλάδα-Τουρκία-Αίγυπτος-Ισραήλ θα μοιράζονταν σε δύο στρατόπεδα, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει όχι μόνο η ειρήνη στην Μέση Ανατολή, αλλά και η συνοχή του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό το σενάριο αυτό θεωρείται απίθανο. Εκτός αν η πραγματική αιτία των τεκταινομένων δεν ήταν ιδεολογική, αλλά ο πλούτος της Ανατολικής Μεσογείου, πράγμα που δικαιολογεί κάθε πολιτικό ρίσκο στις εταιρίες που θα επένδυαν στην περιοχή.

Οι ειδικοί σε τέτοιες αναλύσεις παραθέτουν και την πιθανότητα η όλη υπόθεση να είναι στημένη από τη Τουρκία, που θέλει, χωρίς να τραβήξει την υπόθεση στα άκρα, να αποκτήσει τη συμπάθεια των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου.

Σε κάθε περίπτωση και οι τέσσερες χώρες που πρωταγωνιστούν στα γεγονότα αντιμετωπίζουν σοβαρότατα εσωτερικά προβλήματα, που μπορούν να αποτελέσουν εφαλτήριο για ακραίες επιλογές και «αστάθμητο παράγοντα» στην εξωτερική τους πολιτική. Ο «αστάθμητος παράγοντας», για την Ελλάδα ακούει στο όνομα «χρεοκοπία», στην Τουρκία ονομάζεται «κεμαλικό κατεστημένο», στην Αίγυπτο «Αδερφοί Μουσουλμάνοι» και στο Ισραήλ «αγανακτισμένοι», και μπορεί να οδηγήσει τις διεθνείς σχέσεις σε καταστάσεις τις οποίες κανένας από τους εμπλεκομένους δε θα ήθελε να δει. Σ’ όλα αυτά προσθέτουμε και τους δρώντες όπως  ΗΠΑ,  Ρωσία  ,οπότε τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο.

          Ο ρόλος του ελληνισμού αποτελεί τον κρίσιμο παράγοντα σταθεροποίησης, είτε μέσω της δημιουργίας δύο «αντιπάλων στρατοπέδων», είτε μέσω της ανάληψης του ρόλου του «έντιμου ενδιάμεσου» που θα φέρει μία νέα ισορροπία στην περιοχή. Εάν τα πράγματα οδηγηθούν στα άκρα, η Αθήνα και η Λευκωσία θα πρέπει να είναι έτοιμες να υπερασπιστούν αυτό που δεν υπερασπίστηκαν 37 έτη, την τιμή και την ύπαρξή τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Εάν η Τουρκία εγκαταλείψει τις μαξιμαλιστικές της επιδιώξεις, τότε η Αθήνα μπορεί να αποτελέσει το «κέντρο βάρους» μιας νέας προσέγγισης μεταξύ κρατών, τα οποία βρίσκονται στην ίδια σημαντική «γειτονιά» και τα οποία περνούν αυτή την εποχή μία περίοδο εσωτερικής κρίσης, τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, αλλά κυρίως σε επίπεδο αναζήτησης μίας νέας ταυτότητας.

Οι εξελίξεις στη περιοχή είναι κρίσιμες για τον Ελληνισμό. Απαιτούν, μακριά από φοβικά σύνδρομα και λεονταρισμούς, νηφαλιότητα και υπευθυνότητα. Και επιβάλλουν όλοι να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τα λάθη μας και τα όσα έγιναν ή δεν έγιναν στην κρίση των Ιμίων.-

Ομιλητής :  Υπτγος ε.α. Γεώργιος Γκορέζης

Πρόεδρος Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού Ιωαννίνων.

e-mail :  ggorezis@yahoo.gr                                                            

Web   : ggore.wordpress.com              

Σεβασμιότατε,

Στρατηγοί, αξιωματικοί-οπλίτες, αγωνιστές-αγωνίστριες της περιόδου 1946-1949,

Κύριοι εκπρόσωποι πολιτικών αρχών και τοπικής αυτοδιοίκησης,

Κύριοι εκπρόσωποι εθνικών οργανώσεων, οργανισμών και συλλόγων,

Κύριοι εκπρόσωποι των ΜΜΕ,

Αγαπητοί νεολαίοι,

Φίλτατοι επισκέπτες, πατριώτες και προσκυνητές,

Κυρίες και κύριοι,

Από το 1897 μέχρι το 1949 η Ελλάδα μπλέχθηκε σε οκτώ πολέμους. Αντιμετώπισε Τούρκους, Βουλγάρους, Ιταλούς, Ρώσους, Γερμανούς. Ακόμα και τους Αγγλογάλλους στα Νοεμβριανά του 1916. Παρ’ όλο το πλήθος των εχθρών της η Ελλάδα κατόρθωσε να μεταφέρει τα σύνορα της από τη Θεσσαλία στην Ήπειρο, στις Πρέσπες, στο Μπέλες, στη Ροδόπη, στον Έβρο, σ’ όλο το Αιγαίο. Αγωνίστηκε εναντίον διαδοχικών επιδρομών των εχθρών της, που επιχειρούσαν να την ακρωτηριάσουν και να την υποδουλώσουν. Μέσα σε διάστημα 52 ετών.

Οι συνεχείς αυτοί αγώνες και τα αποτελέσματα τους κατέδειξαν την αγωνιστικότητα του λαού της, το ύψος των ηθικών της δυνάμεων, που πολλαπλασιάζει κάθε φορά τις περιορισμένες υλικές της δυνάμεις. Αλλά η πρόσφατη αυτή ιστορία παρέχει μια καθαρή εικόνα στο αμυντικό πρόβλημα της χώρας.

Η χώρα βρίσκεται πάνω σε άξονες κατακτητικών ιμπεριαλισμών. Του Σλαβικού από τα βόρεια, του Τουρκικού από τη Ανατολή. Αγωνίστηκε εναντίον τους στο πρόσφατο παρελθόν, και θα αγωνισθεί και στο μέλλον. Η σημερινή νεολαία, που ανδρώνεται μέσα σε μια ειρηνική κατάσταση που διαρκεί 62 χρόνια από το 1949 θα αντιμετωπίσει νέους αγώνες για την επιβίωση του έθνους, γιατί οι ιμπεριαλισμοί που περιβάλλουν τη χώρα έχουν ενταχθεί σήμερα, περισσότερο από άλλοτε, μέσα στον ανταγωνισμό των συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.

Η επίθεση που δέχθηκε η Ελλάδα από του τέλους του μεγάλου πολέμου μέχρι το φθινόπωρο του 1949 περιγράφεται ως κομμουνιστική επίθεση κατά της Ελλάδος, με σκοπό την διανομή των εδαφών της μεταξύ Βουλγαρίας και Γιουγκοσλαβίας.

Ο αγώνας των κομμουνιστών στην Ελλάδα δεν έμοιαζε καθόλου με τον αγώνα των κομμουνιστών των γειτονικών της κρατών. Οι Γιουγκοσλάβοι κομμουνιστές αγωνίστηκαν και επεδίωξαν την επαύξηση των εδαφών της Γιουγκοσλαβίας, με την προσάρτηση της Τεργέστης. Οι Βούλγαροι για να σώσουν τη χώρα τους από τις κυρώσεις, λόγω της συμμαχίας τους με τους Γερμανούς. Οι Αλβανοί για την ανεξαρτησία τους και την προσάρτηση της Βορείας Ηπείρου. Οι Ιταλοί για να περιορίσουν τις συνέπειες της ήττας τους. Μαζί με τους σκοπούς αυτούς ήταν και η επιβολή του κομμουνισμού. Πουθενά όμως, αυτή η επιβολή δεν συνδυάσθηκε με παραχώρηση εθνικού εδάφους.

Στην Ελλάδα ο αγώνας των κομμουνιστών τέθηκε υπό την κηδεμονία των σλαβικών ομόρων κρατών. Ήταν τεράστιο σφάλμα της ηγεσίας τους, που προήλθε από έλλειψη πολιτικής ωριμότητας και τυφλό δογματισμό. Σαν συνέπεια ήλθε η υποστήριξη της απαιτήσεως των Βουλγάρων κομμουνιστών να μην επιβληθούν κυρώσεις στη Βουλγαρία για την επιδρομή της στην Ελλάδα παρά το πλευρό των Γερμανών, και η απόφαση της 5^ης ολομέλειας του ΚΚΕ στις 30 Ιανουαρίου 1949 περί αποσπάσεως της Μακεδονίας από την Ελλάδα.

Η κομμουνιστική επίθεση κατά της Ελλάδος οργανώθηκε σε τρείς γύρους. Ο πρώτος γύρος ήταν η συγκρότηση του ΕΑΜ στην κατοχή, η οργάνωση του κομμουνιστικού στρατού του ΕΛΑΣ και η διάλυση των εθνικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής. Ο δεύτερος γύρος ήταν το αιματηρό κίνημα του Δεκεμβρίου 1944. Μετά την καταστολή του κινήματος και τη συμφωνία της Βάρκιζας ( 12 Φεβ 1945 ) η Σοβιετική Ένωση οργάνωσε την κατάκτηση της Ελλάδος με τα όπλα. Ήταν ο τρίτος γύρος.

Οι κομμουνιστές αποχωρώντας από την Ελλάδα μετά την καταστολή του Δεκεμβριανού κινήματος κατέφυγαν στην Αλβανία, τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία. Στο Ρουμπίκ της Αλβανίας και στο Μπούλκες της Βοϊβοδίνας άρχισε να λειτουργεί σχολή στελεχών. Οι Έλληνες κομμουνιστές που κατέφυγαν στις γειτονικές χώρες υπολογίζονται σε 12.000, ενώ ίδιος ήταν και ο αριθμός των Σλαβομακεδόνων, που λόγω εγκλημάτων τους κατά την κατοχή κατέφυγαν και αυτοί στη Γιουγκοσλαβία.

Η Σοβιετική Ένωση ανέλαβε να προπαρασκευάσει τη διεθνή κοινή γνώμη για το δήθεν δίκαιο των ελλήνων κομμουνιστών. Υποστήριξε  στα διεθνή φόρα  την ίδρυση κράτους με την ονομασία Μακεδονία, μέσα στα όρια της Γιουγκοσλαβίας, και τις αξιώσεις της Βουλγαρίας για προσάρτηση εδαφών και έξοδο στο Αιγαίο.

Τα πρώτα θερμά επεισόδια άρχισαν το Μάρτιο του 1946 στον Όλυμπο, την Κατερίνη και τα Χάσια. Ακολουθούν πολυάριθμες αποστολές από το Μπούλκες προς το Γράμμο, το Βέρμιο, το Βίτσι, τα Πιέρια. Χτυπούσαν αιφνιδιαστικά, κυρίως σταθμούς χωροφυλακής.

Τον Οκτώβριο συγκροτήθηκε το Γενικό Αρχηγείο τους υπό τον Μάρκο Βαφειάδη. Η τακτική του ανταρτοπολέμου στο πρώτο αυτό στάδιο ήταν η αιφνιδιαστική επίθεση, εξόντωση της φρουράς, τρομοκράτηση με άμεσες εκτελέσεις αντιφρονούντων και ταχεία αποχώρηση και εξαφάνιση των επιτιθεμένων.

Οι επιτιθέμενοι απέφευγαν τη σύγκρουση με τις εθνικές δυνάμεις, επειδή ειδοποιούνταν έγκαιρα από την αυτοάμυνα των χωριών και των πόλεων περί των κινήσεων του στρατού. Η αυτοάμυνα πήρε μεγάλη έκταση, οργάνωσε δίκτυο πληροφοριών και συνδέσμων, ανέλαβε ναρκοθετήσεις και σαμποτάζ, τρομοκρατούσε τον πληθυσμό ακόμα και με δολοφονίες αντιφρονούντων.

Η κυβέρνηση και το Γενικό Επιτελείο Στρατού άρχισαν να αντιλαμβάνονται την ανάγκη οργανώσεως και εξοπλισμού του πληθυσμού της υπαίθρου, γιατί ο στρατός δεν ήταν δυνατό να βρίσκεται παντού.

Τον Μάρτιο του 1947 Λόχος της 43^ης ταξιαρχίας στο Κάντζικο Γράμμου απέκρουσε με επιτυχία επίθεση 350 ανταρτών με σοβαρές απώλειες εκατέρωθεν. Μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις διεξάγονται από τον Απρίλιο του 1947 στη περιοχή κεντρικής Πίνδου με ισχυρά τμήματα των 2ας,8^ης,και 9^ης Μεραρχιών  ( επιχείρηση «Αετός» ) εναντίον δυνάμεως 4000 ανταρτών, κατανεμημένης στις περιφέρειες Αγράφων, Κόζιακα και Ηπείρου. Τον Ιούνιο 1947 οι επιχειρήσεις συνεχίζονται για εκκαθάριση του Γράμμου.

Τον Ιούλιο εκδηλώνεται ισχυρός ελιγμός των αντιπάλων δυνάμεων εκ των Αλβανικών συνόρων προς γέφυρα Μέρτζιανης και Κόνιτσα. Αγωνιώδεις μάχες διεξάγονται στη γέφυρα εναντίον 5 Ταγμάτων. Τμήματα της 8^ης Μεραρχίας αγωνίζονται απεγνωσμένα για να συγκρατήσουν τη φάλαγγα αυτή που προελαύνει προς Καλπάκι, αφού ενισχύθηκε με άλλα 4 Τάγματα. Δεν είναι πια συμμορίες αλλά τακτικός στρατός, που άρχισε να διεξάγει πόλεμο τακτικής μορφής. Η μεγάλη αυτή επίθεση τελικά αντιμετωπίστηκε από τις 41 και 43 Ταξιαρχίες και την αεροπορία.

Οι μέχρι τούδε επιχειρήσεις καταδεικνύουν ότι από τα μέσα του 1947 οι κομμουνιστικές δυνάμεις άρχισαν να παίρνουν την οργάνωση τακτικού στρατού και να περνούν από τον ανταρτοπόλεμο στο πόλεμο ελιγμών για επίτευξη στρατηγικών σκοπών δημιουργίας ελεύθερων περιοχών υπό τον έλεγχο τους. Οι επιχειρήσεις των εθνικών δυνάμεων δεν είχαν φέρει αποφασιστικά αποτελέσματα εναντίον τους, επειδή ακολουθούσαν μεθόδους τακτικού πολέμου και ταυτόχρονα δεν ήταν οργανωμένες για την καταπολέμηση ανταρτοπολέμου.

Η οργάνωση του στρατού που επιβλήθηκε από τη Βρετανική αποστολή ήταν απρόσφορη. Ο στρατός, προκειμένου να εκκαθαρίσει μια περιοχή, προσπαθούσε να την περιβάλει εκ πολλών κατευθύνσεων, ώστε να εγκλωβίσει τις αντίπαλες δυνάμεις.  Αυτό όμως ήταν αδύνατο να επιτευχθεί, γιατί στα ορεινά και δασωμένα εδάφη ήταν εύκολο στον αντίπαλο να κατανέμονται σε μικρές ομάδες και λόγω του ορεινού και δασωμένου εδάφους να διαφεύγουν.

Η τακτική του εγκλωβισμού χτύπαγε στο κενό. Απαιτείται άλλη τακτική. Συνεχής δίωξη με ευκίνητα σώματα, ένα είδος ανταρτοπολέμου, παρεμφερής μέθοδο με εκείνη που εφάρμοσαν τα ελληνικά σώματα στο Μακεδονικό αγώνα 1903-1906 για την καταπολέμηση των βουλγαρικών συμμοριών στη Μακεδονία.

Τον Αύγουστο του 1947 οι εθνικές δυνάμεις ανέλαβαν μεγάλες επιχειρήσεις εκκαθαρίσεως του ορεινού συμπλέγματος Γράμμου. Οι επιχειρήσεις αυτές, παρά τις αιματηρές προσπάθειες του στρατού δεν έφεραν ικανοποιητικά αποτελέσματα. Οι κομμουνιστικές δυνάμεις διατήρησαν τον έλεγχο του χώρου μεταξύ Νεστορίου, Κόνιτσας, Μετσόβου και Πενταλόφου στο Γράμμο.

Στο τέλος Δεκεμβρίου οι κομμουνιστικές δυνάμεις ανέλαβαν αποφασιστική επίθεση προς κατάληψη της περιοχής Κόνιτσας με σκοπό την εγκατάσταση στη Κόνιτσα της Κυβέρνησης τους. Μεγάλη μάχη άρχισε στις 25 Δεκεμβρίου γύρω από τη Κόνιτσα, την οποία υπεράσπιζε η 75 ταξιαρχία υπό τον συνταγματάρχη Δόβα, που το μεσημέρι της ίδιας μέρας τραυματίστηκε και αντικαταστάθηκε από τον ανχη Παλλαντά. Η μάχη διήρκεσε πολλές μέρες και πέρασε από δραματικές φάσεις. Ενισχύσεις προσέδραμαν από τις 41 και 42 ταξιαρχίες και σε συνεργασία με δυνάμεις της 8^ης Μεραρχίας κατόρθωσαν να απωθήσουν τις κομμουνιστικές δυνάμεις. 

Εν τω μεταξύ επήλθε σοβαρή εξέλιξη στην Αμερικανική πολιτική. Από τις αρχές του 1947 η Βρετανία έκανε γνωστό ότι δεν μπορούσε να προσφέρει βοήθεια στην Ελλάδα, και τα ηνία αναλαμβάνει η Αμερική. Ο πρόεδρος Τρούμαν στις 12 Μαρτίου 1947 ανακοίνωσε το « δόγμα Τρούμαν », ότι δηλαδή η Αμερική αναλαμβάνει να δώσει την απαιτούμενη βοήθεια σε Ελλάδα και Τουρκία για να διατηρήσουν την ανεξαρτησία και ακεραιότητα τους από τη Κομμουνιστική απειλή.

Στις αρχές του 1948 η οργάνωση των κομμουνιστών σταθεροποιείται σε μεγάλες μονάδες, 8 μεραρχίες των 3000, και η δύναμη τους ανήρχετο σε 25-26 χιλιάδες, εφοδιασμένες με 34 πυροβόλα και 45 αντιαεροπορικά. Οι επιδρομές συνεχίστηκαν παντού, με το στρατό και τη χωροφυλακή να μάχονται με ηρωισμό και να υφίστανται μεγάλες απώλειες.

Από τον Ιούνιο του 1948 άρχισε η αποφασιστική επίθεση των εθνικών δυνάμεων για την εκκαθάριση του Γράμμου ( επιχείρηση Κορωνίς ) στην οποία πήραν μέρος 6 Μεραρχίες υπό τον διοικητή του Β΄ Σ. Στρατού στρατηγό Π. Καλογερόπουλο, οι 8^η (Μπαλοδήμος),9^η (Μανιδάκης), 10^η (Βασιλάς),2^α (Παπανικολάου) 15^η (Λάϊος)και 1^η(Πεντζόπουλος). Η επιχείρηση αυτή πέρασε από δραματικές φάσεις και έφερε μεγάλες απώλειες στις εθνικές δυνάμεις. Στα μέσα Αυγούστου και ύστερα από μεγάλες προσπάθειες καταλήφθηκε ο Γράμμος. Οι κομμουνιστικές δυνάμεις μετακινήθηκαν από τον Γράμμο στο Βίτσι.

Τον Δεκέμβριο οι εθνικές δυνάμεις ανέλαβαν μεγάλες επιχειρήσεις εκκαθαρίσεως της Πελοποννήσου, που διήρκεσαν μέχρι το Μάιο του 1949 με τη πλήρη εξόντωση των κομμουνιστικών δυνάμεων της Πελοποννήσου. Εν τω μεταξύ στις 20 Ιανουαρίου 1949 ανέλαβε αρχιστράτηγος ο Αλ. Παπάγος. Ο Παπάγος ανέλαβε απεριόριστα δικαιώματα στη διοίκηση του Στρατού και τη διεύθυνση των επιχειρήσεων. Η αρχαιότης του έναντι των διοικητών Μεγάλων Μονάδων συνέτεινε στην εμπέδωση ισχυρής διοίκησης στο Στρατό.

Οι κομμουνιστικές δυνάμεις στα μέσα του 1949 συμπυκνώνονται κατά το μεγαλύτερο μέρος στο Βίτσι και το Γράμμο. Στηρίζονται τώρα στη βοήθεια μόνο της Αλβανίας. Ο Τίτο από το 1948 ήλθε σε αντίθεση με την Κομινφόρμ και η Γιουγκοσλαβία έκλεισε τα σύνορα.

Οι εθνικές δυνάμεις περισφίγγουν από τον Ιούλιο 1949 το Βίτσι και το Γράμμο με τα Α΄ και Β΄ Σ. Στρατού, με συνολική δύναμη 7 Μεραρχιών, 1μεραρχίας ορεινών καταδρομών, 2 ανεξάρτητων ταξιαρχών και 14 ελαφρών ταγμάτων πεζικού , υπό τη διοίκηση του στρατηγού Βεντήρη. Διοκητής του Α΄ Σ. Στρατού ο στρατηγός Τσακαλώτος και του Β΄ Σ. Στρατού ο στρατηγός Μανιδάκης.

Στις 2 Αυγούστου 2 Μεραρχίες του Α΄ Σ. Στρατού ενεργούν προκαταρκτική επίθεση προς Γράμμο στη κατεύθυνση Πυρσόγιανη-Ζέρμα-ύψ. Τσάρνο, με το σκοπό να τραβήξει την προσοχή των κομμουνιστικών δυνάμεων προς το Γράμμο, επ’ ωφελεία της επικείμενης επίθεσης των κυρίων δυνάμεων προς Βίτσι. Ενώ εξελίσσεται η παραπλανητική αυτή επίθεση με το συνθηματικό Πυρσός Α, το Β΄Σ. Στρατού παίρνει τη διάταξη του και στις 10 Αυγούστου αρχίζει την επίθεση προς Βίτσι ( Πυρσός Β ) με 4 μεραρχίες και 2 ταξιαρχίες καταδρομών, υποστηριζόμενες υπό τεθωρακισμένων και αεροπορίας. Η μάχη διήρκεσε μέχρι 14 Αυγούστου. Οι κομουνιστικές δυνάμεις εκδιώχθηκαν από τις οχυρωμένες θέσεις τους και εισήλθαν στο Αλβανικό έδαφος, εγκαταλείποντες 39 πυροβόλα.

Στις 24 Αυγούστου οι εθνικές δυνάμεις επιτίθενται στο Γράμμο. Το Α΄Σ. Στρατού με 3 μεραρχίες και τη μεραρχία καταδρομών, υποστηριζόμενες από τεθωρακισμένα και αεροπορία εκτόπισε τις κομμυνιστικές δυνάμεις από ισχυρές αμυντικές θέσεις ( Τσάρνο-Παπούλι ) και με ευρύ ελιγμό από τη κατεύθυνση Πόρτα Οσμάν-Γκούμελ-Σακούλι-υψ. 2520 εξάρθρωσε την άμυνα τους ( επιχείρηση Πυρσός Γ΄). Οι κομμουνιστικές δυνάμεις έφυγαν άτακτα προς Αλβανία, εγκαταλείποντες 17 πυροβόλα.

Με τις επιχειρήσεις αυτές κατέρρευσε ο αγώνας των κομμουνιστών για την κατάληψη της Ελλάδος. Η Ελλάδα σώθηκε από την υποδούλωση.

Είναι ανάγκη να τονισθεί ότι την νίκη αυτή δεν την πέτυχε κάποιο κόμμα. Την πέτυχε όλος ο Ελληνικός λαός, μιας και απέναντι του το ΚΚΕ της εποχής εκείνης είχε όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις. Τον εθνικό στρατό τον στελέχωσαν παιδιά από κάθε Ελληνική οικογένεια, και απ’ όλο το φάσμα των πολιτικών δυνάμεων. Ο αρχηγός της Ένωσης Κέντρου είχε χαρακτηρίσει το Κομμουνιστικό Κόμμα της εποχής εκείνης κόμμα του εγκλήματος και της προδοσίας.

Ο αγώνας αυτός στοίχησε στη χώρα μας υπέρογκες θυσίες. Όλη η Ελλάδα μεταβλήθηκε σε απέραντο νεκροταφείο. Τα χωριά ερειπώθηκαν. Τα σπίτια ρήμαξαν, ο κόσμος ξεσπιτώθηκε και ορφάνεψε, οι γυναίκες μαυροντύθηκαν και κλαίγαν τα παιδιά που χάσανε.

Το πόλεμο αυτό άλλοι τον λένε συμμοριτοπόλεμο και άλλοι εμφύλιο πόλεμο. Όσοι τον λένε εμφύλιο νομίζουν ότι τον δικαιολογούν. Ξεχνούν ότι ο εμφύλιος πόλεμος είναι ο πιο βρώμικος πόλεμος. Στους εμφυλίους πολέμους βγαίνουν στην επιφάνεια οι μεγαλύτεροι προδότες και οι απαισιότεροι φονιάδες. Όπως επίσης ξεχνούν ότι η εθνική συμφιλίωση δεν μπορεί να στηριχθεί πάνω σε ιστορικές ανακρίβειες, ούτε να επιτευχθεί με μονομερείς παραχωρήσεις από τη μια πλευρά.

Η νίκη στο Γράμμο και στο Βίτσι ήταν λοιπόν νίκη ελευθερίας για τον Ελληνικό λαό, που δεν έζησε ποτέ την εξαθλίωση και την τυρρανία που έζησαν άλλοι λαοί υπο κομμουνιστικά καθεστώτα.

Αιωνία ας είναι η μνήμη των Αξιωματικών και οπλιτών του  Στρατού μας που έπεσαν στον Γράμμο και το Βίτσι!

Αιωνία η μνήμη όσων αντιστάθηκαν στην κομμουνιστική λαίλαπα !

Υπό του Υπτγου ε.α. Γεωργίου Γκορέζη

 Προέδρου της Ένωσης Αποστράτων Αξκών Ιωαννίνων

e-mail  :  ggorezis@yahoo.gr

Web     :  ggore.wordpress.com

    Η μοίρα μου επεφύλαξε το θλιβερό καθήκον και την πικρή τιμή, να απευθύνω τον τελευταίο χαιρετισμό, από μέρους της Ένωσης Αποστράτων Αξκών Στρατού , των φίλων και συναδέλφων σου, σε σένα, το επίλεκτο μέλος, αξέχαστε συνάδελφε και φίλε Αριστομένη Παπακώστα.
Η είδηση του θανάτου σου, συγκλόνισε φίλους και συναδέλφους. Γιατί όλοι γνωρίζαμε τη θαλερή και ακμαία πνευματική και σωματική σου υγεία, και την θαυμάζαμε.

Για μας ήσουν σε όλα ακαταμάχητος. Πρώτευσες στην νεαρή ηλικία σου σε αθλητικές επιδόσεις, κυρίως στο δρόμο και το ποδόσφαιρο. Και ήσουν ανεπανάληπτος σαν νεαρός υπολοχαγός στην εξάσκηση και προετοιμασία διμοιριών επιδείξεων, όπως περήφανα το διαλαλούσες σε μας τους νεώτερους σου. Ο θάνατος σου προκάλεσε βαθύτατη οδύνη σε όλους, που είχαν την ευτυχία να σε γνωρίσουν και να σε αγαπήσουν.

 Η επικήδειος ιστόρηση της προσωπικότητας σου εκφεύγει των χρονικών ορίων της νεκρωσίμου αυτής ακολουθίας.

 Συνάδελφε και φίλε Παπακώστα Αριστομένη. Για εμάς τους συναδέλφους σου ήσουν πάντα ένα άριστο παράδειγμα προς μίμηση, στους περισσοτέρους τομείς της δράσης σου. Ξεκινώντας από την Άρτα εργαζόσουνα, πριν εισαχθείς στην Σχολή Ευελπίδων, και αφού αποφοίτησες από τη Σχολή σταδιοδρόμησες στον Ελληνικό Στρατό.

Χρησιμοποίησες τη σταδιοδρομία σου στο Στρατό για να διδάξεις ήθος και αξιοπρέπεια στους νεωτέρους.Αδιαμαρτύρητα, σαν άλλος Σωκράτης, ήπιες το 1968 το κώνειο της ανάλγητης αδικίας, που επεφύλαξε στο πρόσωπο σου η τότε ανώμαλη πολιτική κατάσταση, και που σου επεβλήθη μόνο και μόνο επειδή έβλεπες μακριά, και έλεγες την αλήθεια. Αλλά χάρις στις έμφυτες ικανότητες σου, την απαράμιλλη, τη μοναδική θα έλεγα υπομονή και επιμονή σου, παρέκαμψες  όλες τις δυσκολίες, και είχες το σθένος να αποφοιτήσεις από μια ακόμα ανώτατη Σχολή, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Αλλά το κυριώτερο είναι, ότι όταν σου δόθηκε η ευκαιρία αργότερα να αποκαταστήσεις την αδικία στο πρόσωπο σου, όπως και το εδικαιούσο, αποποιήθηκες να κριθείς εκ νέου και να αποκτήσεις βαθμούς και αξιώματα, γιατί, όπως μας έλεγες, τον αξκό πρέπει να τον διακρίνει η αξιοπρέπεια εν παντί τόπω και χρόνω.        

Παντρεύτηκες την Ελένη και απέκτησες μαζί της τον μονάκριβο σου γιό, τον Χάρη, τον οποίο και καμάρωνες με κρυφή χαρά και περηφάνια.

 Σ’ όλα τα χρόνια της σταδιοδρομίας σου, τόσο σαν αξιωματικός όσο και σαν μηχανικός , ήσουν ένας ακούραστος μαχητής. Η σκέψη και η ψυχική σου διάθεση δεν έλειψαν ποτέ. Ξαφνικά όμως σε πρόδωσε η μοίρα. Η αγωνιστική σου διάθεση κουράστηκε, όπως τόσο συχνά, δυστυχώς, γίνεται μ’ εκείνους που πιστεύουν στην αξιοκρατία και την αξιοπρεπή άσκηση του επαγγέλματος τους. 

 Ήσουν συμπαθής και σεμνός, και απολάμβανες της αγάπης και της εκτιμήσεως των συναδέλφων σου, ανωτέρων και κατωτέρων σου. Ποτέ δεν είπες κακό λόγο για κανένα, ούτε ακόμα και γι’ αυτούς που σε έβλαψαν.

 Ήσουν έντιμος και μετά πάθους υποστηρικτής του δικαίου, ήσουν ειλικρινής σε όλους. Ανάλωσες τον εαυτόν σου, χωρίς να αποκτήσεις υλικά ανταλλάγματα, πέρα από την εξασφάλιση των μέσων για μια αξιοπρεπή διαβίωση της οικογένειάς σου.   Αγωνίσθηκες στη ζωή σου σαν καλός αγωνιστής και απέρχεσαι του κόσμου τούτου αφήνοντας βαθειά την ανάμνηση των αρετών σου μεταξύ των συνανθρώπων σου.          

 Απέρχεσαι εκ του πρόσκαιρου τούτου κόσμου, με την συνείδηση ήσυχη ότι εκπλήρωσες, παντού όπου ετάχθης, το καθήκον σου προς την πατρίδα και την κοινωνία.

Θρηνούμε σήμερα τον εκλεκτό φίλο, τον υπέροχο άνθρωπο, τον ακάματο και τιμιότατο εργάτη.
Κλαίμε το φως που έσβησε. Τον ήλιο που χάθηκε.

Ο Αριστομένης Παπακώστας ανήκε στους άρχοντες, σ΄αυτούς που δεν τους αναδεικνύουν οι βαθμοί και οι τίτλοι.

 Θεωρώντας ως κύριο εφόδιό του την αγάπη του κόσμου, ποτέ δε μας λύπησε. Μία και μοναδική λύπη μας δίνει τώρα, με το θάνατό του.

Η φυσιογνωμία του Αριστομένη Παπακώστα επί μακρόν θα μείνει εναργής και ζωηρή μεταξύ των ανθρώπων που τον γνώρισαν στην κοινωνία των Ιωαννίνων.

Τα συναισθήματα όλων, ομόθυμα και ειλικρινή, εκδηλώθηκαν στην νεκρώσιμη αυτή ακολουθία, στην οποία το πλήθος προσήλθε πάνδημο,  για να απευθύνει το τελευταίο χαιρετισμό και ασπασμό.

 Πονάμε, αλλά αισθανόμαστε περήφανοι για ό,τι υπήρξες. Σε πείσμα του θανάτου θα ζεις στις σκέψεις και στις καρδιές μας. Και η μνήμη, είναι  ζωή. 

 Με τη συναίσθηση της πενιχρότητας των λόγων μου, τελειώνω, αγαπητέ μας Αριστομένη, απευθύνοντάς σου, από μέρους των αξιωματικών  συναδέλφων σου, που όλους αγάπησες και όλοι σε αγάπησαν, τον τελευταίο χαιρετισμό, και εναποθέτοντας ευλαβικά στη σεπτή σορό σου, τον στέφανο τούτο.

Αιωνία σου η μνήμη, αλησμόνητε και αγαπητέ φίλε και συνάδελφε.

e-mail : ggorezis@yahoo.gr

weblog : ggore.wordpress.com

Τους θερινούς μήνες του 1944 διεξήχθησαν επιχειρήσεις από τη Χ Μεραρχία των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών ( ΕΟΕΑ ) στη περιοχή Παραμυθίας – Μαργαριτίου – Μαζαρακιάς για την απελευθέρωση της περιοχής από τους Γερμανούς και τους Μουσουλμάνους Τσάμηδες. Η Μάχη της Μενίνας την 17 και 18 Αυγ 1944 εντάσσεται στο πλαίσιο των επιχειρήσεων αυτών.

Τη νύχτα της 16 προς 17 Ιουνίου 1944 το ΙΙ/16 Τάγμα ανταρτών, με διοικητή τον Λοχαγό Κ. Ζιώγα, κινήθηκε με διαταγή της Χ Μεραρχίας για τη κατάληψη της πόλης της Παραμυθιάς. Ο διοικητής της Μεραρχίας Συνταγματάρχης Β. Καμάρας, που επιθυμούσε αποφυγή αντιποίνων κατά των Μουσουλμάνων Τσάμηδων που συνέπρατταν με τους Γερμανούς, διέταξε τους Λόχους ανταρτών Ποπόβου και Ελευθεροχωρίου ( οπλαρχηγός ο δικηγόρος Στρουγγάρης Ελευθ. από την Παραμυθιά, του οποίου ο αδελφός είχε εκτελεσθεί με τους 49 προκρίτους της πόλης από τους Γερμανοτσάμηδες ), να μη λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις για την κατάληψη της πόλης. Οι λόχοι υπήγοντο στο Ι ανεξάρτητο Τάγμα υπό τον καθηγητή γυμναστικής Αντ. Σούζη, επίσης από την Παραμυθιά.

Παρά ταύτα αυτοί από τις νυχτερινές ώρες της προτεραίας είχαν πλησιάσει τη Παραμυθιά, αντήλλαξαν μερικούς πυροβολισμούς με όσους εκ των Γερμανοτσάμηδων προέβαλλαν αντίσταση και κατέλαβαν την πόλη. Την πρωία εισέρχεται στην Παραμυθιά και το ΙΙ/16 Τάγμα, την 28^η Ιουνίου αφίχθηκε ο διοικητής του Συντάγματος Ταγματάρχης Κρανιάς Αρ. και την 30^η Ιουνίου ο διοικητής της Χ Μεραρχίας Συνταγματάρχης Β. Καμάρας.

Τη 30 Ιουνίου οι δυνάμεις των ΕΟΕΑ ( ΙΙ/16 Τάγμα ) πέτυχαν περιφανή νίκη κατά των Γερμανοτσάμηδων στη μάχη των Αγίων Θεοδώρων, έξω από τη Παραμυθιά. Ακολούθησαν από 4 μέχρι 11 Αυγούστου επιχειρήσεις εκκαθάρισης της περιοχής από το ίδιο ανωτέρω Τάγμα, οι αντάρτες του οποίου, όπως και του Συντάγματος, κατήγοντο όλοι από τη περιοχή, και έπνεαν μένεα κατά των μυσαρών τούτων σφαγέων του ελληνισμού. Αντικειμενικός σκοπός των επιχειρήσεων ήταν ο έλεγχος της αμαξιτής οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων, που επετεύχθη με τη κατάληψη των υψωμάτων εκατέρωθεν του χωρίου Κορύτιανη, παρά τις λυσσώδεις αντεπιθέσεις των Μουσουλμάνων Τσάμηδων που εξορμούσαν από τα χωριά Δράμεση και Ρίζιανη. Επετεύχθη επίσης η περίσχεση του οδικού κόμβου της Μενίνας, που αποτελούσε βάση για τις επιχειρήσεις των Γερμανοτσάμηδων.

Την 6^η Αυγούστου αφίχθη στη Παραμυθιά το 3/40 Σύνταγμα με διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Γ. Αγόρο και τέθηκε υπό διοίκηση της Χ Μεραρχίας. Παρά τη Χ Μεραρχία είχε αφιχθεί στη Παραμυθιά, μετά τη Μάχη των Αγίων Θεοδώρων, μόνιμη αντιπροσωπία της συμμαχικής αποστολής από τους αμερικανούς λοχαγούς Άντερσον και Ρότζερς, το λοχαγό Τζων και τον άγγλο υπολοχαγό Ντέϊβ.

Από τις 10 Αυγούστου 1944 οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες άρχισαν να συμπτύσσονται στη περιοχή Φιλιατών και ελληνοαλβανικών συνόρων, τμήματα δε αυτών είχαν παραμείνει στην Ηγουμενίτσα και Μενίνα, με τις Γερμανικές δυνάμεις της περιοχής. Το Στρατηγείο Μέσης Ανατολής ( Σ.Μ.Α. ) διέταξε τη κατάληψη του οδικού κόμβου της Μενίνας, τον οποίο επερασπίζετο Γερμανικό Τάγμα και αριθμός Μουσουλμάνων Τσάμηδων.

Το χωριό Μενίνα είχε άρτια αμυντική οργάνωση, με δύο πυροβόλα και αρκετό αριθμό πολυβόλων θέσεως. Υπήρχαν επίσης στο χωριό αυτό προωθημένες αποθήκες τροφίμων και πυρομαχικών και πολλά μεταφορικά αυτοκίνητα. Η Μενίνα αποτελούσε προωθημένη μικρή βάση εφοδιασμού για τις επιχειρήσεις των Γερμανοτσάμηδων στη περιοχή Παραμυθιάς- Σουλίου-Φαναρίου-Μαζαρακιάς.  Καταλαμβανόμενης της Μενίνας απεκλείοντο οι Γερμανοί στην Ηγουμενίτσα και τις Φιλιάτες, και καμία κίνηση προς την Παραμυθιά και τη Πρέβεζα δεν θα ήταν δυνατή. Ήταν λοιπόν ζωτική θέση για τους Γερμανούς.

Την επίθεση κατά της Μενίνας διηύθυνε η Χ Μεραρχία των ΕΟΕΑ υπό τον Συνταγματάρχη Β. Καμάρα, που διέθετε το 3/40 Σύνταγμα του Αντισυνταγματάρχου Αγόρου Γ. δυνάμεως 750 ανδρών και το 16 Σύνταγμα του Αντισυνταγματάρχου Κρανιά Αρ. δυνάμεως 350 ανδρών.

Το 3/40 Σύνταγμα κατά τη μάχη της Μενίνας περιελάμβανε : Διοίκηση με διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Γ. Αγόρο και υποδιοικητή τον Επίλαρχο Δ. Γεωργιάδη, το Ι Τάγμα ( διοικητής Ταγματάρχης Οικονομόπουλος, διοικητές Λόχων Υπολοχαγός Χονδρός, Υπολοχαγός Φωτάκης ), το ΙΙ Τάγμα ( διοικητής Επίλαρχος Μπασαράκος, διοικητές Λόχων Υπίλαρχος Μητρόπουλος, Υπίλαρχος Φραντζέσκαρος ), το ΙΙΙ Τάγμα ( διοικητής Επίλαρχος Κατσαδήμας, διοικητές Λόχων Ίλαρχος Χαρβαλάκης, Λοχαγός Ρωμανός ), και το Ταγμα Οπλομηχανημάτων ( διοικητής Ταγματάρχης Παπαζώης, διοικητές Λόχου Πολυβόλων Υπίλαρχος Περεπές, Λόχου Όλμων Υπολοχαγός Μώρος ).

Η μάχη άρχισε την 0500 ω της 17^ης Αυγούστου και ο αγώνας ήταν σκληρός, καθόσον οι Γερμανοί αμύνονται από τις πλέον οχυρές θέσεις τους. Προσπάθειες γερμανικών ενισχύσεων από την οδό Ιωαννίνων-Ηγουμενίτσας και Ηγουμενίτσας-Ιωαννίνων αποτυγχάνουν, διότι οι κατευθύνσεις αυτές φράσσονται από Λόχους των Ιλάρχων Μητρόπουλου και Φραντζέσκαρου αντίστοιχα.

Τις απογευματινές ώρες ο αγώνας είναι κρίσιμος. Το Ι Τάγμα του 3/40 Συντάγματος καθηλώνεται στη πεδινή περιοχή της Μενίνας, 100 μέτρα από τις οχυρές θέσεις των Γερμανών. Οι απώλειες του Τάγματος είναι σοβαρές, αλλά οι διοικητές των Λόχων πρώτης γραμμής Υπολοχαγός Χονδρός και Υπολοχαγός Φωτάκης επιδεικνύουν απαράμιλλο ηρωισμό και ελέγχουν τη κατάσταση. Ο Υπολοχαγός Χονδρός τραυματίζεται σοβαρά, φέρων πέντε τραύματα από θραύσματα όλμων, αλλά δεν δέχεται να αποσυρθεί της θέσεως του.

Το 16 Σύνταγμα ομοίως έχει καθηλωθεί. Με την έλευση του σκότους η κατάσταση εξακολουθεί κρίσιμη. Οι άγγλοι αξιωματικοί που παρακολουθούν τα επιτιθέμενα τμήματα θεωρούν τη μάχη απολεσθείσα.

Τη πρώτη μέρα συνελήφθησαν 50 Γερμανοί αιχμάλωτοι. Το πρωι της ημέρας αυτής έπεσε επί του πεδίου της μάχης ο Ταγματάρχης Ουάλας, μαχόμενος μεταξύ των ακροβολιστών.

Την επόμενη ημέρα, 18 Αυγούστου, το ΙΙΙ Τάγμα του 3/40 Συντάγματος ( Επίλαρχος Κατσαδήμας ) έλαβε διαταγή και κινήθηκε κατά του οχυρού συγκροτήματος των οικημάτων όπου ημύνοντο σθεναρά οι Γερμανοί. Το Τάγμα επιτέθηκε με τους Λόχους κατά βάθος, λόγω του στενού μετώπου, και με επικεφαλής τον ιερό Λόχο του Συντάγματος, υπό τον Ίλαρχο Χαρβαλάκη, με διμοιρίτες τον Υπίλαρχο Σούτσο και τον Ανθυπολοχαγό Τρίμπο.

Την 10.00ω οι αντάρτες ευρίσκονται 50 μέτρα από των οχυρών των Γερμανών, και λόγω των δραστικών πυρών των τελευταίων η περαιτέρω κίνηση καθίσταται αδύνατη. Στο μεταξύ πίπτει νεκρός ο διμοιρίτης Ανθυπολοχαγός Τρίμπος και τραυματίζεται ο Υπολοχαγός Σούτσος. Την ίδια ώρα 7 Γερμανικά αυτοκίνητα κατόρθωσαν να διέλθουν την οδό που κατείχετο από Λόχο του Συντάγματος και κινούνται την πλέον κρίσιμη στιγμή προς Μενίνα.

Την 1100 ω προωθείται το μοναδικό αντιαρματικό πυροβόλο ( γερμανικό λάφυρο ) σε κατάλληλη θέση για να βάλει κατά των οχυρών των Γερμανών από μικρή απόσταση, λόγω της εγγύτητας των ημετέρων τμημάτων. Ο αγώνας συνεχίζεται με αμείωτη ένταση μέχρι την 1500 ω, οπότε 47 Γερμανοί εξήλθαν των οχυρών και παρεδίδοντο, αφού όλοι ήταν τραυματισμένοι. Την ίδια ώρα ο Ιερός Λόχος γίνεται κύριος της οχυρής αυτής θέσεως. Από αυτή τη στιγμή παύει κάθε αντίσταση των Γερμανών. Και τις δύο ημέρες πολέμησαν γενναιότατα.

Οι απώλειες των Γερμανών ανήλθαν : σε 101 αιχμαλώτους, 112 Γερμανούς νεκρούς και 35 νεκρούς Μουσουλμάνους Τσάμηδες.

Οι δικές μας απώλειες ανήλθαν σε : 18 νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες και 27 τραυματίες αξιωματικούς και οπλίτες του 3/40 Συντάγματος, 15 εκτός μάχης του 16 Συντάγματος και 1 Άγγλος ( Ταγματάρχης Ουάλας ) νεκρός.

Η μάχη της Μενίνας είναι για τη πατρίδα μας μια από τις πιο λαμπρές σελίδες δόξας και ηρωισμού.

* Ο Γιώργος Γκορέζης είναι στρατηγός ε.α., μέλος και τ. πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Στρατιωτικής Ιστορίας.

Βοηθήματα :

- « Αρχεία Εθνικής Αντίστασης 1941-45 » έκδοση ΓΕΣ 1998, με την επιμέλεια επιτροπής Ανωτάτων Αξιωματικών, πρόεδρος ο Υποστράτηγος Γ. Γκορέζης.

- « Η Εθνική Αντίσταση 1941-45 »,Υποστράτηγος Γεώργιος Γκορέζης, Εκδόσεις Δωδώνη, 1999.

- « Πολεμική Έκθεση Δράσης 3/40 Σ.Ε.»,  Αντισυνταγματάρχης Γ. Αγόρος, Διοικητής Συντάγματος.

- « Πολεμική Έκθεση Δράσης  ΙΙ/16 Τάγματος», Αντισυνταγματάρχης Κ. Ζιώγας, Διοικητής Τάγματος.

e-mail :  ggorezis@yahoo.gr

Web     :  ggore.wordpress.com

Από την άνοιξη του 1944 η κατάσταση στη περιοχή της Θεσπρωτίας μεταβάλλεται, από την ανάγκη να εξασφαλιστεί ελεύθερος διάδρομος μεταξύ θαλάσσης και ορεινών συγκροτημάτων Σουλίου για την απόβαση συμμαχικών αποσπασμάτων και υλικού στις ακτές. Η παρουσία των ενόπλων Μουσουλμάνων της Θεσπρωτίας, που ενισχύουν τις Γερμανικές δυνάμεις με 2500 καλώς εξοπλισμένους και εκπαιδευμένους άνδρες, θεωρήθηκε σαν σοβαρό πρόσκομμα για τη συνέχιση των επιχειρήσεων. Ολόκληρη η παραλιακή ζώνη, από των εκβολών του Αχέροντα μέχρι των ελληνοαλβανικών συνόρων, επιτηρείτο και εφυλάσσετο από τις ομάδες αυτές.  

Για την εξασφάλιση της παραλιακής ζώνης κρίθηκε αναγκαία η κατάληψη των κέντρων αντιστάσεων που θα εξασφάλιζαν τους χώρους αποβάσεως ( εκβολές Αχέροντα ), όπως η Παραμυθιά, η Πάργα και η στενωπός Ποντάρι. Η κατάληψη της Πάργας πραγματοποιήθηκε την 3η Απριλίου , αλλά την 4η Απριλίου ανακαταλήφθηκε από 1500 ενόπλους Μουσουλμάνους και 300 Γερμανούς.

Την επιχείρηση αυτή διαδέχονται πολλές άλλες μεταξύ ενόπλων Μουσουλμάνων της περιοχής και των Ε.Ο.Ε.Α. Την 27η Ιουνίου καταλαμβάνεται η Παραμυθιά και τα Βορείως αυτής υψώματα των Αγίων Θεοδώρων από το ΙΙ/16 Τάγμα Ανταρτών, με διοικητή τον Λοχαγό Κ. Ζιώγα. Την 28η Ιουνίου εισέρχεται στην Παραμυθιά ο Διοικητής του 16 Συντάγματος Ταγματάρχης Κρανιάς Αριστείδης και την πρωία της 30ης Ιουνίου ο Διοικητής της Χης Μεραρχίας Συνταγματάρχης Β. Καμάρας.  

Την 29η Ιουνίου ανακαταλήφθηκε η Πάργα. Τόσο στην Παραμυθιά όσο και στην Πάργα ελήφθησαν μέτρα τιμωρίας των Μουσουλμάνων, που είχαν διαπράξει φόνους και εμπρησμούς- 43 καταδικάστηκαν από το στρατοδικείο σε θάνατο και εκτελέστηκαν-και προστασίας των γυναικοπαίδων από την οργή του ελληνικού πληθυσμού-600 περίπου γυναικόπαιδα βρήκαν προστασία, διατροφή και περίθαλψη σε χώρο συγκέντρωσης στην Παραμυθιά.

Οι δυνάμεις των ενόπλων Μουσουλμάνων, εκτελώντας διαταγές της Γερμανικής Διοίκησης, εγκατέστησαν γραμμή μάχης σε υψώματα Δυτικά και Βορειοδυτικά της Παραμυθιάς και Βορείως της Πάργας, επιδιδόμενοι σε επιδρομές, ληστείες και φόνους εντός της καταληφθείσης υπό των Ε.Ο.Ε.Α. περιοχής. Προς τούτους απεστάλη προκήρυξη που τους εκάλει να παύσουν να συνεργάζονται με τους Γερμανούς και να καταθέσουν τα όπλα, αλλά αυτοί καμία απάντηση δεν έδωκαν.

Πληροφορίες έφεραν τους συνεργαζόμενους με τους Γερμανούς ενόπλους Μουσουλμάνους να ετοιμάζουν επίθεση για την ανακατάληψη της Παραμυθιάς. Για την εξασφάλιση της Πόλης το ΙΙ Τάγμα του 16ου Συντάγματος προωθήθηκε από την 27η Ιουνίου στο Στενό Αγίων Θεοδώρων Σέλιανης, τοποθεσία απέχουσα περί τα 4 χιλιόμετρα από την Παραμυθιά, για να απαγορεύσει την αμαξιτή οδό Μενίνα – Παραμυθιά. Το Τάγμα έλαβε διάταξη με τον 5ο Λόχο υπό τον Εύελπι Χριστόπουλο Χρίστο στα δεξιά, τον 6ο Λόχο υπό τον υπολοχαγό Γριβάκο Πέτρο στα αριστερά ( τοποθεσία ΚΟΚΚΙΝΑ ΧΩΜΑΤΑ ), και τον 2ο Λόχο Μηχανημάτων υπό τον τότε Εύελπι Παναγιωτακόπουλο Γεράσιμο στην Παραμυθιά.

Όλοι οι αντάρτες του Τάγματος κατήγοντο από την περιοχή, και έπνεαν μένεα κατά των Μουσουλμάνων, που θεωρούσαν σφαγείς του ελληνισμού της Θεσπρωτίας. Οι άνδρες του 5ου Λόχου προήρχοντο κυρίως από τα χωριά Προδρόμι, Βέλιανη και Καρυώτι, και οι πλείστοι ήταν παλαίμαχοι αντάρτες του εκ Προδρομίου οπλαρχηγού ( Υπολοχαγού των Ε.Ο.Ε.Α. ) Γεωργίου Κωνσταντίνου (Κώτσιο-Νικόλα ), γενναίου και ατρόμητου πολεμιστή. Ο 6ος Λόχος περιελάμβανε αντάρτες από τα χωριά Ζερβοχώρι ( οπλαρχηγός Κωνσταντίνου ), Αγορά-Χόικα  οπλαρχηγός Φωτο -Λιόλιος ), περιοχή Φαναρίου (οπλαρχηγός Ντούσκος ), Προδρόμι ( οπλαρχηγός Τσίτσος Χρήστος ).

Η επίθεση των ενόπλων Μουσουλμάνων εκδηλώθηκε την 0530 ώρα της 30ης Ιουνίου επί της κατευθύνσεως από Μενίνα προς Αγίους Θεοδώρους. Προηγούντο δύο Γερμανικά αυτοκίνητα έλκοντα ένα Πυροβόλο των 47 και ένα βλητοφόρο πλήρες βλημάτων. Δέκα περίπου αυτοκίνητα πλήρη Γερμανών ( δύναμη 250 περίπου άνδρες ) και 100 περίπου Μουσουλμάνοι , πολλοί έφιπποι, εντοπίστηκαν να αναμένουν στη θέση « Κεφαλόβρυσο », εκεί ακριβώς όπου ο πλάτανος  και η πηγή.

Οι αντάρτες άρχισαν τα πυρά εναντίον του εχθρού από την απόσταση των 300 μέτρων, και οι επί των οχημάτων Γερμανοί κατήλθαν αυτών και άρχισε η μάχη. Οι θέσεις των ανδρών του 6ου Λόχου ήσαν πολύ επισφαλείς, διότι η τοποθεσία ήταν πεδινή και εκτεθειμένη στα πυρά του εχθρού. Παρά ταύτα οι αντάρτες επέδειξαν ευψυχία και εκράτουν τις θέσεις τους. Ενώ οι θέσεις του 5ου Λόχου ήταν πλεονεκτικότερες κατά το δεξιό τους μόνο, όπου και τα βραχώδη προπετάσματα που κάλυπταν τους αντάρτες.

Πλέον της ημίσειας ώρας οι Γερμανοί και Μουσουλμάνοι καθηλώνονται εντός των χανδάκων από τα δραστικά πυρά των ανταρτών, παρά την υπεροχή των πυρών τους, που ενισχύονταν και από πυρά βαρέων όλμων. Βαρύ πολυβόλο του 5ου Λόχου, που είχε ταχθεί στα δεξιά του και εντός σχισμής βράχου, θέριζε ολόκληρη την μεταξύ του έλους και των αντερεισμάτων του υψώματος Ζουμπάνι έκταση στην οποία διεξήγετο η μάχη, και καθιστούσε την προχώρηση του εχθρού αδύνατη. Το πολυβόλο τούτο, λάφυρο των Προδρομιτών ανταρτών από προηγούμενους αγώνες τους με τους Γερμανοιταλούς, χειρίζετο ο αντάρτης Χρίστος Τσίτσος. Προήχθη σε επιλοχία για τον ηρωισμό του κατά τη μάχη αυτή.

Οι Γερμανοί έταξαν τότε εις αγρόν του Νεοχωρίου  Πυροβολαρχία από τέσσερα πυροβόλα και άρχισαν δραστικά πυρά. Επεσήμαναν το πολυβόλο και έβαλαν συνεχώς κατ’ αυτού.

Τα πυρά των ανταρτών ήλθαν να ενισχύσουν δύο όλμοι Ιταλικής προελεύσεως από τον Λόχο μηχανημάτων του Τάγματος, εκ των οποίων μόνο ο ένας κατέστη δυνατό να μεταφερθεί δια των χειρών σε κατάλληλο θέση, στα δεξιά του 5ου Λόχου, ώστε να προσβληθεί η εχθρική πυροβολαρχία. Την στιγμή όμως εκείνη ο διοικητής του Τάγματος εντόπισε από το παρατηρητήριο του φάλαγγα δέκα περίπου Γερμανικών αυτοκινήτων να κινούνται από τη Μενίνα προς Αγίους Θεοδώρους, προς ενίσχυση της μάχης. Τα αυτοκίνητα στάθμευσαν στο πλάτανο στο Κεφαλόβρυσο ( πλάτανος του αράπη ), και οι Γερμανοί άρχισαν να καταλαμβάνουν θέσεις μάχης. Ο διοικητής του Λόχου μηχανημάτων διετάχθη να μεταφέρει τα πυρά του όλμου στον πλάτανο, πράγμα που έγινε με απόλυτη ευστοχία. Μετά από λίγο οι Γερμανοί υποχωρούν ατάκτως και δρομέως επί της αμαξιτής προς Μενίνα.

Ευθύς αμέσως οι 5ος και 6ος Λόχοι εκδηλώνουν επίθεση κατά των υποχωρούντων Γερμανών. Σκηνές άφθαστου ηρωισμού των ανταρτών λαμβάνουν χώρα. Ο 5ος Λόχος συλλαμβάνει αιχμαλώτους και άγεται πολύ πέραν του Κεφαλοβρύσου. Ο 6ος Λόχος προελαύνει παράλληλα του λιμνώδους έλους και επιτίθεται κατά των παρά την Σκουπίτσα Γερμανών, που τρέπονται σε φυγή.

Η μάχη των Αγίων Θεοδώρων ήταν η πρώτη μάχη εκ παρατάξεως σε πεδινή περιοχή που έδωκαν οι ανταρτικές ομάδες. Ο άφθαστος ηρωισμός των εμπειροπολέμων ανδρών του ΙΙ/16 Τάγματος έγραψε σελίδες δόξας και ηρωισμού που έλαμψαν σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Τεράστια η σημασία της , γιατί απέτρεψε τη ανακατάληψη της Παραμυθιάς και ολοκλήρου της περιοχής από τους Γερμανούς και τους συνεργαζόμενους μ’ αυτούς ένοπλους Μουσουλμάνους.

Το Τάγμα είχε ένα νεκρό, τον αντάρτη του 5ου Λόχου Κοντό Σωτήριο, και 5 τραυματίες, τους αντάρτες Σιώχο Παναγιώτη, Παπαδόπουλο Νικόλαο, Δημητρίου Φώτιο, Τάχια Βασίλειο και Σακαντέμη Ιωάννη. Στο Κεφαλόβρυσο, κάτωθεν του πλατάνου, ανευρέθηκαν μετά την λήξη της μάχης 30 Γερμανοί νεκροί. Άλλοι 6 νεκροί Γερμανοί περισυνελέγησαν εκ του λοιπού πεδίου της μάχης. Οι Γερμανοί είχαν και 42 τραυματίες.

Επί του πεδίου της μάχης περισυνελέγησαν υπό των ανταρτών σαν λάφυρα 2 αυτοκίνητα, 1 αντιαρματικό πυροβόλο, 1 βλητοφόρο, 2 ασύρματοι, 5 οπλοπολυβόλα, 10 κτήνη, 35 τυφέκια μάουζερ.

*Βοηθήματα                                                   

- « Αρχεία Εθνικής Αντίστασης », Εκδόσεις ΓΕΣ 1998, με την επιμέλεια επιτροπής ανωτάτων αξιωματικών υπό την προεδρία του υποστρατήγου Γ. Γκορέζη.

- « Εθνική Αντίσταση 1941-45 », Υποστρατήγου Γ. Γκορέζη, 1999, Εκδόσεις Δωδώνη.

- « Πολεμική Έκθεση Δράσης ΙΙ/16 Τάγματος Ανταρτών », Αντισυνταγματάρχης Κ. Ζιώγας, τότε Διοικητής Τάγματος.

- « Πολεμική Έκθεση Δράσης Γενικού Αρχηγείου ΕΟΕΑ », Π. Νικολόπουλος, Διευθυντής Γραφείου Επιχειρήσεων.